Moegestreden door al het negatieve nieuws en deprimerende vooruitzichten (zoals de bevindingen van de commissie Veerman, die zegt dat Nederland de komende eeuw rekening dient te houden met een zeespiegelstijging van meer dan 1 meter)? “Wordt wakker! Je bent onderdeel van een beweging!” Dat kopt het Amerikaanse tijdschrift What is Enlightenment boven een artikel over de cultural creatives. Volgens onderzoekers Paul Ray en Jim Garrison staan we aan het begin van een “golf van culturele creativiteit”. Zo’n 50 miljoen Amerikanen – en nog vele miljoenen wereldwijd – houden een set van normen en waarden erop na die de onderzoekers ‘the wisdom culture’ noemen: ecologisch bewustzijn, spiritualiteit, burgerrechten en directe democratie. Ray en Garrison spreken van “de grootste culturele opleving sinds de Renaissance. Auteur Paul Hawken labelt de beweging de “global civil society”.

Maar waarom laat die beweging van mensen niet meer van zich zien, vragen Ray en Garrison zich af. Hun antwoord: velen van hen denken dat ze alleen zijn met hun idealen, normen en waarden. Doel van beide onderzoekers: de mondiale beweging een gemeenschappelijke identiteit geven. Ze vestigen daarin hun hoop op… de politiek. Opmerkelijk, want juist in de (traditionele) politiek zijn de cultural creatives teleurgesteld. Toch vertegenwoordigen de ‘cc-ers’ volgens Ray alleen al in de Verenigde Staten circa 45% van het electoraat en zijn zij het die de campagne van presidentskandidaat Barack Obama zo succesvol hebben gemaakt. De “nieuwe progressieven” en het “politieke noorden” zijn de etiketten van deze beweging die zich nog niet tot een politieke macht heeft gevormd. De onderzoekers denken dat zij de miljoenen individuen een gemeenschappelijk identiteit kan geven, en doen daarvoor onderzoek, schrijven een nieuw boek, maken een film en organiseren een grote conferentie in Washington november 2009. Met de hoop dat politieke en sociale bewegingen inzicht gaan krijgen in de beweging die “wereldwijd een nieuw waardensysteem vertegenwoordigt”. Er staat ook een Global Solutions Wiki in de steigers – een internetforum analoog aan de populaire Wikipedia, waar wetenschappers en technici ideeėn uitwisselen en met elkaar in discussie gaan. De uitdaging voor de cultural creatives zelf: zich niet alleen als oppositie presenteren, maar effectief gaan deelnemen aan bestuur en politiek.

Zeven jaar, dat is de tijd die de wereld nog heeft om concrete maatregelen te nemen om de gevolgen van klimaatverandering op te vangen. dat schrijven Carlos Pascual en Strobe Talbott, beiden verbonden aan het Brookings Institute, in de Washington Post. De wereld warmt op; volgens het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) ligt de gemiddelde temperatuur halverwege de eeuw 1 graad Celcius hoger. Pascual en talbott citeren de voorzitter van het IPCC, R.K. Pachauri: “De steden, energiecentrales en fabrieken die we de komende zeven jaar zullen bouwen, zijn bepalend voor het klimaat van de komende eeuw. We moeten nu maatregelen nemen om de ondergang van onze beschaving af te wenden.” De Verenigde Staten hebben volgens de auteurs hierbij een speciale verantwoordelijkheid. Amerikanen produceren namelijk per inwoner vier maal meer CO2 uit dan Chinezen, twaalf maal meer dan Indiėrs, en twee maal meer dan de inwoners van de meeste Europese landen. Dat vraagt politieke stellingname, maar gelukkig hebben beide presidentskandidaten – Obama en McCain – zich volgens de auteurs uitgesproken voor het verminderen vande uitstoot van broeikasgassen.

Die nieuwe Amerikaanse president zal in de zomer van 2009 rond de Noordpool kunnen varen. Voor het eerst in zeker 125.000 jaar zijn de noordoostelijke doorvaart (boven Rusland) en de noordwestelijke doorvaart (boven Canada en Groenland) tegelijk bevaarbaar. Daarmee zet de trend van steeds minder ijsvorming, begonnen in 2005, in de Poolzomer door. In 2007 werd een record gevestigd en het lijkt erop dat dit jaar de negatieve mijlpaal gebroken wordt. Daarmee komt het Poolgebied in een dodelijke spiraal terecht. Het ijs reflecteert zonlicht, waarmee opwarming van de aarde wordt getemperd. Minder ijs betekent minder reflectie, betekent snellere opwarming. Directe slachtoffers van het verdwijnen van steeds meer Arctisch ijs zijn de ijsberen. Observatievluchten van de Amerikaanse overheid hebben onlangs negen ijsberen gezien die ver uit de kust zwommen. Volgens deskundigen een teken dat de dieren zich voor het vinden van voedsel steeds verder in open zee moeten begeven. Misschien lukt het de dieren zich aan te passen, zoals ontroerende beelden laten zien…