Uit het jaarlijkse onderzoek dat het tijdschrift OnzeWereld voor de vierde keer hield blijkt dat een kleine meerderheid van de mensen vindt dat de overheid genoeg besteedt aan ontwikkelingshulp. 55 procent van de ondervraagden is deze mening toegedaan; de rest (45 procent) vindt dat we te veel uitgeven. In vorige enquêtes was die laatste groep nog krap in de meerderheid. Er heeft zich dus een belangrijke verschuiving voorgedaan, aldus het blad: van en meerderheid die voor verlaging van het budget was naar een meerderheid die pleit voor handhaving van het budget voor ontwikkelingshulp. Opmerkelijk is echter dat als er een vergelijking wordt gemaakt met andere westerse landen, de grootste groep geënqueteerden vindt dat Nederland op het Europese gemiddelde moet gaan zitten. “Feitelijk een verlaging van twee miljard euro per jaar,” meldt OnzeWereld. Lau Schulpen, onderzoeker aan het Centre for International Development Issues in Nijmegen reageert: “Wat mij opvalt is dat een aanzienlijk deel van de Nederlanders zich graag wil verlagen tot het niveau van de buren. Het lijkt wel of de vergelijking met de buren een mooi excuus biedt. Wat mij betreft een onbegrijpelijk excuus, want het oordeel zou toch eerder moeten zijn dat de buren zich aan ons moeten aanpassen. Wij zijn immers het enige land dat zich aan de internationale afspraak houdt om minstens 0,7 procent van het bbp te geven.”

Een tweede conclusie uit het onderzoek is dat in 2008 vrijwel evenveel burgers geld hebben gegeven aan goede doelen als het voorgaand jaar. Conclusie drie is dat zeventig procent van de bevolking zich ergert aan de wervingmethoden van goede doelen. Een vierde conclusie is dat de kredietcrisis gevolgen heeft voor het geefgedrag. Hoewel zeventig procent zegt dat de economische crisis géén invloed zal hebben op het geefgedrag, zegt dertig procent dat ze minder zal gaan geven. Tenslotte concludeert OnzeWereld dat een meerderheid van de mensen vindt dat goededoelen-organisaties te weinig verantwoording afleggen over de besteding van het geld (zestig procent).

Wilders zelf reageerde aanslagen op de uitspraak van het Amsterdamse Hof om toch tot vervolging van de PVV-voorman over te gaan. “Een zwarte dag voor mij en voor de vrijheid van meningsuiting”, aldus Wilders. Politiek Den Haag reageerde verdeeld. De fracties van SP, VVD, ChristenUnie, SGP en Verdonk reageren met afkeuring of verbazing. De PvdA vindt het verstandig dat justitie tot vervolging overgaat. CDA, GroenLinks en D66 houden zich meer op de vlakte.

Maatschappelijk is eenzelfde verdeeldheid terug te vinden. Columnisten als Afshin Ellian en Sylvain Ephimenco verbazen zich over de uitspraak en wijzen deze af. Was Wilders eindelijk uit het nieuws, staat hij nu in een klap weer in de schijnwerpers en in de publiciteit, waarvan alleen de politicus zelf zal profiteren, is de teneur van hun columns. David Pinto, hoogleraar en directeur van het intercultureel Instituut Amsterdam, schrijft in de Volkskrant dat vervolging van Wilders niet verstandig is. Ook Pinto is van mening dat “de misstap van het Hof de PVV van Wilders heel wat stemmen zal opleveren.” Pinto roept Nederland op wakker te worden. “Laat Wilders en anderen roepen wat ze willen. Laat ze hun mening maar geven over de islam, moslims, Arabieren en Marokkanen. En laat de groeperingen die zich aangevallen voelen, voor zichzelf opkomen.Als het niet juist is wat Wilders beweert, laat de betrokkenen dat dan zelf weerleggen. Maar daarbij moeten zij dezelfde wapens gebruiken als die Wilders tegen hen gebruikt. En het niet spelen via de strafrechter.” Publiciste Anne-Ruth Wertheim is het met Pinto niet eens. Wertheim schrijft in de Volkskrant dat woorden mensen kunnen aanzetten tot haat. “Mensen pakken niet zomaar hun geweer of kapmes. Er moet al haat heersen en vooral ook angst, niet zelden de ultieme impuls tot doden.Ze signaleert een mengsel van koloniaal racisme en cultureel racisme, waarbij groepen mensen “aangevallen worden op hun ‘afwijkende’ cultuur en religie en ervan bechuldigd te streven naar de totale overheersing”. Wilders haalt moslims omlaag en jaagt de angst voor hen aan, aldus Wertheim.

Politicologen zijn eveneens verdeeld. Bijzonder hoogleraar electorale politiek Jean Tillie noemt de uitspraak van het Hof “heel goed”. Hij vindt dat het integratiedebat in Nederland uit de klauwen is gelopen. “Het grote misverstand in Nederland is dat we zijn gaan denken dat we alles mogen zeggen”, zegt Tillie in Trouw. “We moeten ervoor zorgen dat het debat de democratie wordt ingetrokken, en juist daarom is het goed dat een rechter zich over Wilders buigt. Vrijheid van meningsuiting kent beperkingen.” Politicoloog Aernout Nieuwenhuis heeft zijn bedenkingen over de uitspraak van het Hof. “Ik heb twijfels, een aantal dingen valt op. Zo brengt het hof specifieke uitlatingen van hem met elkaar in verband. Ze staan op een rijtje, tot zij samen één context vormen. Dat verrast mij, want andere uitlatingen van Wilders zijn buiten beschouwing gelaten.” De onderbouwing van de uitspraak lijkt op een ‘exegese’, aldus Nieuwenhuis.

Political parties in the Netherlands are divided in their opinions about the verdict of the court of appeal of Amsterdam to prosecute Geert Wilders. Some columnists of the major Dutch newspapers are amazed and write that the only one who will benefit from the verdict is Geert Wilders himself. David Professor Pinto says that people who feel insulted should try to refute the opinions of Wilders. Writer Anne-Ruth Wertheim says that Wilders is humiliating moslems and tries to spread fear among the Dutch people about moslems. And words are the first step in killing people. Political scientist Jean Tillie agrees with the verdict. He says that there is a misunderstanding in the Netherlands that everything we think can be said.

Het gerechtshof in Amsterdam heeft vandaag bekendgemaakt dat het Openbaar Ministerie (OM) Geert Wilders moet vervolgen voor anti-islamitische uitspraken die de politicus de afgelopen jaren heeft gedaan.
Het Tweede Kamerlid moet vervolgd worden voor discriminatie, aanzetten tot haat en het beledigen van groepen mensen. Daarnaast moet de strafrechter oordelen over de vergelijking die de politicus trok tussen de islam en het nazisme.

Het OM in Amsterdam respecteert de beslissing van het gerechtshof dat het  Wilders alsnog moet vervolgen. Dat zei persofficier van justitie Otto van der Bijl. “We zullen het bevel tot vervolging uitvoeren.”

Het OM bepaalde eerder dat Wilders niet vervolgd hoefde te worden op grond van discriminatie en het aanzetten tot haat tegen een bepaalde bevolkingsgroep. Tegenstanders van dit besluit legden hun klacht december vorig jaar voor aan het gerechtshof van Amsterdam. Het gerechtshof vindt dat de uitspraken over de islam en moslims een ”redelijk vermoeden van schuld” van Wilders opleveren en daarom vindt het dat de stafrechter erover moet oordelen. Het gaat het hof daarbij niet alleen om de inhoud van de uitspraken, maar ook de wijze van presenteren. Hij deed dat heftig, met niet aflatende herhaling en zijn formuleringen hebben een radicale strekking, aldus het hof. Het recht op vrijheid van meningsuiting staat hoog in het vaandel, aldus het gerechtshof, maar dat recht is niet onbeperkt. De rechters van het hof hebben de uitlatingen van de politicus langs de meetlat van het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens gelegd en concluderen dat vervolging daarmee niet in strijd hoeft te zijn.

Wilders reageert verrast en aangeslagen op de uitspraak van het hof: “Dit is een hele zwarte dag voor mij en voor de vrijheid van meningsuiting. Ik ben er door aangeslagen. Ik had het absoluut niet verwacht”. Hij noemt de uitspraak een “aanslag op de vrijheid van meningsuiting”.

Amsterdam Court of Appeal orders the criminal prosecution of the Member of Parliament of the Dutch Second Chamber Geert Wilders

On 21 January 2009 the Court of Appeal in Amsterdam ordered the criminal prosecution of the member of parliament Geert Wilders for the incitement to hatred and discrimination based on his statements in various media about moslims and their belief. In addition, the Court of Appeal considers criminal prosecution obvious for the insult of Islamic worshippers because of the comparisons made by Wilders of the islam with the nazism.

The Court of Appeal rendered judgment as a consequence of a number of complaints about the non-prosecution of Wilders for his statements in various media about moslims and their belief. The complainants did not agree with the decision of the public prosecution which decided not to give effect to their report against Wilders.

The public prosecution is of the view, amongst others, that part of the statements of Wilders do not relate to a group of worshippers, but consists of criticism as regards the Islamic belief, as a result of which neither the self-esteem of this group of worshippers is affected nor is this group brought into discredit. Some statements of Wilders can be regarded as offending, but since these were made (outside the Dutch Second Chamber) as a contribution to a social debate there is no longer a ground for punishableness of those statements according to the public prosecution.

The Court of Appeal does not agree with this view of the public prosecution and the considerations which form the basis of this view.

Bij de opening van de tentoonstelling ‘De exotische mens: andere culturen als amusement’ in het Teylers Museum in Haarlem hield minister Koenders van ontwikkelingssamenwerking een pleidooi waarin hij zich keert tegen de vooroordelen die er (nog steeds) bestaan over Afrika. “We moeten ophouden Afrikanen af te schilderen als infantiel, als mensen die zielig en hulpbehoevend zijn en niet in staat om op een niet-geweldadige manier met elkaar om te gaan,” zei de minister. Koenders gaf aan blij te zijn dat de donkere dagen van de volkerenshows ver achter ons liggen, maar waarschuwde voor hardnekkige vooroordelen die tot op de dag van vandaag doorklinken. Deze vooroordelen, in het bijzonder over Afrika, doen niet alleen af aan de eigenwaarde en de kracht van mensen in ontwikkelingslanden, maar staan ook in de weg van gelijkwaardige samenwerking met partners in ontwikkelingslanden. “In de moderne ontwikkelingssamenwerking die ik voorsta is geen plaats voor deze vooroordelen”, aldus de minister.

In ZAM Magazine citeert Marja Vuijsje journalist Linda Polman (‘De crisiskaravaan’), die zichzelf erop betrapte dat ze tijdens een ontmoeting met een manager uit Mali dacht “Ik kon me niet voorstellen dat zo’n man daarvandaan kwam. Het ws wat je noemt een confrontatie met een heersend beeld van Afrika dat ik in mijn werk juist wil bestrijden”. Polman verzet zich tegen het beeld van Afrika als ‘een verloren continent, vereenzelvigd met corruptie, oorlog en honger: “Uit onderzoek bleek bijvoorbeeld dat Italië corrupter is dan Botswana. En van de inwoners van Afrika lijdt slechts een paar procent honger. Maar het produceren van zielige plaatsjes levert geld op”.
Mediaonderzoeker Garjan Sterk, die in het artikel van Vuijsje aan het woord komt, stelt dat het beeld van Afrika als verloren continent ook samenhangt met de manier waarop zwarte mensen in het algemeen werden en worden geclassificieerd: “Aan de plaatjes die wij in ons hoofd hebben, is honderden jaren koloniale geschiedenis voorafgegaan. Met die geschiedenis kwamen de racistische redeneringen waarin ‘zwart’ stond voor dom, irrationeel, gewelddadig en hulpeloos tegelijk”. Volgens Sterk doet de verkiezing van Obama als president van de Verenigde Staten meer goeds voor de beeldvorming over zwarten dan al de pogingen ‘de andere kant’ te laten zien bij elkaar.
Vuijsje haalt de kritiek op de tentoonstelling ‘Black is beautiful’ – vorig jaar in de Nieuwe Kerk in Amsterdam – aan als voorbeeld van zo’n poging ‘de andere kant’ te laten zien. De makers van de expositie werd door sommige recensenten verweten dat ze niet expliciet aandacht besteedden aan de manier waarop zwart eeuwenlang door wit is onderdrukt. De makers wilden juist laten zien dat schilders tot de negentiende eeuw (toen racistische theorieën werden ontwikkeld) zwarte modellen niet anders portretteerden dan witte modellen. Deze niet-stereotype benadering werd volgens Sterk door sommigen ervaren als een vorm van geschiedvervalsing. Edith Schreuder, gastconservator, haalt bemoediging uit een briefje dat ze kreeg van een Surinaamse vrouw: “Wat een gezeur, eindelijk worden we mooi gevonden, is het weer niet goed”.

Ken Robinson, Engels expert in denken over creativiteit en adviseur van diverse overheden en culturele instellingen, signaleert een andere klimaatcrisis. Alsof de een nog niet dreigend genoeg is, ziet Sir Robinson een crisis in de manier waarop wij met mensen en hun mogelijkheden omgaan. Het essay van Robinson, gepubliceerd op de internetsite ChangeThis, beschrijft hoe de wereld in de jaren zestig van de vorige eeuw door milieupioniers als Rachel Carson (“Silent Spring’) bewust werd van het feit dat alles op aarde met elkaar is verbonden en met elkaar samenhangt. Een breuk in ons mechanistisch wereldbeeld, schrijft Robinson, waarin we hebben geleerd onderscheid te maken en verschillen te zien, in plaats van verbindingen en samenhang. Het heelal is niet een klok, zoals men lang dacht, maar een organisme met complexe relaties tussen omgeving en de afzonderlijke onderdelen. De wereld wordt zich er langzaam van bewust dat er een crisis is in natuurlijke bronnen. We kunnen de wereld niet onbeperkt gebruiken en ontginnen. Robinson ziet een analogie tussen de natuurcrisis en de crisis in menselijke vermogens. De twee zijn met elkaar verbonden. De spectaculaire groei van de wereldbevolking en de groei van steden vraagt een nieuwe manier van denken en benaderen. Niet langer de mechanische benadering van het voorradig zijn van materiële behoeften, maar gemeenschappen zien als een organisch geheel. Hiërarchische en lineaire benaderingen werken niet langer. Een holistische visie die de creatieve mogelijkheden van mensen daadwerkelijk aanspreekt biedt meer kansen voor het voortbestaan van de mensheid. Robinson besluit zijn betoog met een opmerkelijke observatie van Jonas Salk, de uitvinder van het Salk polio vaccin: “Als alle insecten op aarde uitsterven, zal binnen vijftig jaar al het leven op aarde verdwijnen. Maar als alle mensen op aarde uitsterven, zullen binnen vijftig jaar alle andere levensvormen bloeien”.