Mexico-stad wil zijn 20 miljoen inwoners ook in de toekomst mobiel houden. De fiets is het vervoermiddel dat dit mogelijk moet maken. Na een half jaar heeft het ‘witte-fietsen-plan’ van de megastad al 10.000 vaste gebruikers.

Mexico-Stad, een van de grootste steden in de wereld, stapt op de fiets. Tot voor kort moest je zelfmoordneigingen hebben om je op je fiets in de enorme verkeerschaos te begeven, maar nu zijn er al zes wijken waar de fiets oprukt en de automobilist leert rekening te houden met de nieuwe weggebruikers. Ecobici, ‘het individuele transportsysteem’, is een groot succes. Na een half jaar heeft het ‘witte-fietsen-plan’ van de megastad al 10.000 vaste gebruikers.

Het doel van burgemeester Marcelo Ebrard, die ruim 20 miljoen ingezetenen mobiel moet houden, is dat aan het eind van zijn ambtstermijn in 2012 5% van het plaatselijke transport door de fiets is overgenomen. Nu is dat 1,5%, hoofdzakelijk in de stille buitenwijken. Ebrard geeft zelf het goede voorbeeld door iedere eerste maandag van de maand zijn helm op te zetten en van zijn huis naar het stadhuis op het krankzinnig drukke Zócalo-plein te fietsen.

De opzet van het project Ecobici is op de korte afstanden van 100 meter tot drie kilometer de auto te vervangen door de fiets. Daarvoor zijn 85 fietsstations ingericht, met ruim 1100 rijwielen. Veel van die stations liggen in de buurt van metrouitgangen, winkelcentra en haltes van de metrobus, de vrije busbaan die het openbaar vervoer in Mexico-Stad geweldig heeft verbeterd. Het stadsbestuur heeft ruim 4 miljoen euro geïnvesteerd in het fietsenplan. Op dit moment functioneert het in de wijken Condesa, Hipódromo, Hipódromo Condesa, Roma Norte, Cuauhtémoc en Juárez.

Na inschrijving ontvangt de gebruiker een kaart waarmee hij of zij tussen 6 uur ‘s ochtends en middernacht op de stations elektronisch een fiets kan ontgrendelen. De basisprijs is 300 pesos (bijna 13 euro). Voor dat bedrag mag je een jaar lang tot een half uur per keer gratis een fiets gebruiken. Tussen een half uur en een uur kost het tien pesos (60 eurocent), langer dan een uur betaal je 35 pesos (2 euro) per uur. Als je de fiets binnen 24 uur niet heb teruggebracht kost dat 5000 pesos (300 euro).

Critici noemden het project onhaalbaar omdat de fietsen massaal gestolen zouden worden. De stad ging zelf uit van 30% verlies aan fietsen door diefstal, ongelukken en vandalisme. Bij de eerste tussenbalans zei Ebrard echter dat alle verwachtingen zijn overtroffen: in een half jaar tijd is niet één fiets gestolen.

De fiets is niet alleen het goedkoopste en milieuvriendelijkste transportmiddel voor de stad, aldus de burgemeester, maar ook het snelste: een gemiddelde snelheid van 16,4 kilometer per uur tegen de auto 12 kilometer per uur. De automobilisten moeten nog wel even wennen aan het nieuwe fenomeen en de splinternieuwe fietspaden, bijvoorbeeld op de Paseo de la Reforma, de centrale boulevard van de stad. En de voetgangers hebben het nog wat moeilijker, want de beginnende fietsers kiezen voorlopig massaal voor de stoep.

Cees Zoon is journalist en schrijver met als standplaats Latijns-Amerika

Bron: Change Magazine

Terwijl Ethiopische boeren in samenwerking met natuurbeschermers kans zien hun bestaansmogelijkheden te verbeteren, ontberen miljoenen landarbeiders zonder papieren op boerderijen in zuidelijke staten in de Verenigde Staten basisrechten.

Een nieuw onderzoek van de Southern Poverty Law Center over de positie van vrouwelijke landarbeiders laat zien dat er in de Verenigde Staten minstens 4,1 miljoen ongedocumenteerde landarbeidsters leven en werken. Deze vrouwen verdienen vaak minder dan het minimumloon, hebben geen recht op ziekte- en vakantiedagen, en hebben geen ziektekostenverzekering. Het legaliseren van deze ongedocumenteerden zal het BNP van de Verenigde Staten binnen 10 jaar verhogen met 1,5 biljoen dollar. Omgekeerd, als de Amerikaanse overheid de ruim 10 miljoen ongedocumenteerden zal deporteren, zal het BNP dalen met 2,6 biljoen dollar. Ruim 60 procent van de landarbeiders in de Verenigde Staten heeft geen papieren; 22 procent van hen is vrouw. Een groot aantal ongedocumenteerden komt dagelijks in aanraking met giftige stoffen en straling. Een kwart van de arbeiders in de vleesindustrie is ongedocumenteerd. De helft ervan is afkomstig uit Latijns-Amerika en ruim de helft is vrouw. Zo’n 80 procent van de landarbeidsters is slachtoffer van ongewenste initimiteiten. Duizenden vrouwen worden gedwongen seks te hebben met landeigenaars om hun baan te behouden.

Minder landen, meer focus en een forse ombuiging. Dat is de kern van de kabinetsplannen voor de Nederlandse ontwikkelingssamenwerking, zoals verwoord in de brief die staatssecretaris Ben Knapen vandaag naar de Tweede Kamer heeft gestuurd. Het beleid zal zich richten op die gebieden waar Nederland internationaal verschil kan maken en waarmee tegelijk een nationaal belang wordt gediend.
Knapen: “Zoals in het regeerakkoord al aangegeven komt dit kabinet met stevige bezuinigingen en ombuigingen. Het budget voor ontwikkelingssamenwerking (ODA) wordt in 2011 400 miljoen euro lager. Daarnaast heb ik ervoor gekozen om binnen mijn budget extra geld vrij te maken voor nieuwe beleidskeuzes.” De structurele bezuiniging op het ODA-budget loopt op tot 810 miljoen euro in 2015. Bezuinigingen worden vooral gevonden bij uitgaven voor sectoren als onderwijs en gezondheidszorg. Met een budget van 0,7 procent BNP handhaaft Nederland zich in de kopgroep van donorlanden en houdt het zich aan internationale afspraken.

“Ik heb scherpe beleidskeuzes gemaakt en gekozen voor de volgende vier thema’s: voedselzekerheid, water, veiligheid en rechtsorde in fragiele staten, en Seksuele en Reproductieve Gezondheid en Rechten (SRGR),” aldus Knapen Binnen deze thema’s ligt de nadruk op economische ontwikkeling en het bevorderen van ondernemerschap. Het kabinet wil van hulp naar investeren en gaat meer gebruikmaken van Nederlandse kennis en kunde. Ook zal het inzetten op samenwerking via het bedrijfsleven om zijn doelstellingen te behalen en de effectiviteit te vergroten. De thema’s sluiten aan op de Millennium Ontwikkelingsdoelen (MDG’s) en de aanpak van mondiale kwesties, de zogenoemde Global Public Goods (GPG’s).

Verder zal bezuinigd worden op het aantal partnerlanden. In de komende periode gaat het aantal partnerlanden van 33 naar in elk geval minder dan 16. ‘Het Nederlandse ontwikkelingsbeleid is te versnipperd geraakt,’ zegt Knapen. ‘Het moet effectiever.’

De brief aan de Tweede Kamer legt een fundament voor het nieuwe beleid, waarbij het in januari  2010  gepubliceerde rapport Minder pretentie, meer ambitie van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR) als leidraad heeft gediend. De precieze invulling van het beleid volgt in de officiële kabinetsreactie op het WRR-rapport en in een nadere uitwerking in de eerste helft van 2011. Zeker is al wel dat het 3D-programma (Defense, Diplomacy, Development) zal worden voortgezet, de financiële ruimte voor het bieden van noodhulp ongewijzigd blijft, en het beleid met betrekking tot begrotingssteun zal worden herzien.

Op sommige Britse scholen wordt gebruik gemaakt van Saudische schoolboeken met antisemitisch en homofoob materiaal. Dat blijkt uit een onderzoek van de BBC voor het tv-programma Panorama.

De boeken worden gebruikt op weekendscholen waar het Saudische lesprogramma wordt onderwezen. Ongeveer vijfduizend islamitische kinderen volgen deze lessen. Volgens het tv-programma staat in de schoolboeken dat een aantal joden is veranderd in apen en varkens. Ook wordt kinderen verteld dat de straf voor homoseksualiteit executie is. De kinderen wordt bovendien geleerd wat de correcte manier is om de handen en voeten van een dief af te hakken.

De lesboeken zijn vooral in gebruik op islamitische scholen en bij onderwijsinitiatieven vanuit de moskee. Het lesmateriaal en de inhoud ervan komt uit Saudi-Arabië en werd bekend door een uitzending van het Britse actualiteitenprogramma Panorama. Dat liet zien hoe rond de vijfduizend islamitische kinderen in Groot-Brittannië wordt geleerd dat joden apen en varkens zijn, dat dieven hun handen moeten worden afgehakt en dat homoseksuelen moeten worden gedood.
De lesboeken horen bij sharia-onderwijs dat wordt gegeven op circa veertig ‘weekendscholen’, waar kinderen vanaf hun zesde kunnen worden onderwezen. Meestal gaat het bij dit onderwijs om tienerjongens. De vaak vanuit de moskee georganiseerde scholen, in zalen of bij mensen thuis, zijn tot dusverre niet onderhevig aan controle door de Britse onderwijsinspectie Ofsted.

Daar komt mogelijk spoedig verandering in. Maar niet zomaar, zegt de Britse minister van Onderwijs Michael Gove. “Saudi-Arabië is een soevereine staat en mag onderwijsproducten invoeren in Groot-Brittannië. Maar antisemitisme op scholen kunnen we natuurlijk niet hebben. Daar gaan we wat tegen doen.”

Ook vanuit gematigde moslimkringen is kritiek op het lesmateriaal. Een islamgeleerde noemt het lesmateriaal ‘niet wijs’, omdat het in verkeerde handen kan vallen. De Saudische overheid ontkent in het BBC-programma verantwoordelijk te zijn voor de lesboeken.

De laatste FBI-cijfers, die een daling in het aantal hatecrimes tegen homoseksuelen laat zien, werden met instemming in de Verenigde Staten ontvangen. Niet zozeer door de LGBT-gemeenschap, maar door christelijk rechts. Focus on the Family, een van de vlaggeschepen van christelijk rechts, reageerde: “speech chilling, and religious freedom killing”. Dat meldt Candace Chellew-Hodge op de website Religion Dispatches.

Christelijk rechts ziet in de daling een bewijs dat specifieke wetgeving op het gebied van hatecrimes tegen homoseksuelen niet nodig is. Chellew-Hodge schrijft dat de cijfers wel een daling laten zien – van 7.783 in 2008 naar 6.604 in 2009 – maar dat de aard van de misdaden ernstiger is geworden. Als het gaat om moord, doodslag, verkrachting en ernstige vormen van aanvallen op, is het aantal hatecrimes juist gestegen (de FBI rekent niet alleen geweld tegen individuen, maar ook tegen bedrijven en religieuze instellingen als een hatecrime). Gewelddadige hatecrimes laten juist een stijging zien, van 695 in 2008 naar 725 in 2009.

Als de bevolkingsgrootte in de statistieken wordt betrokken, is er ook sprake van een stijging. In 2009 waren er volgens de FBI sprake van 819 racistische aanslagen op de zwarte gemeenschap. Deze maakt 12,4 procent van de Amerikaanse bevolking uit. Tegen de LBGT-gemeenschap waren 725 gewelddadige aanslagen. Zij vertegenwoordigt 5,5 procent van de bevolking.

Nadat een Oegandese krant een namenlijst van bekende homoseksuelen in het Afrikaanse land had gepubliceerd onder de veelzeggende kop ‘Hang Them’, is het geweld tegen homoseksuelen toegenomen, meldt journaliste Jody May-Chang. Zij bespeurt ook de invloed van Amerikaans christelijk rechts. De zendelingen van Amerikaanse organisaties prediken dat “homoseksualiteit onbijbels en tegennatuurlijk is”. Het Amerikaanse onderzoeksinstituut Public Eye beschrijft in een rapport de groeiende invloed van christelijke rechtse kerkgenootschappen op anti-homo-wetgeving in Oeganda en het homofobische klimaat in het land.

Wereldwijd beelden duizenden vrijwilligers symbolen van klimaatverandering uit. Daarmee roepen ze politieke leiders, die volgende week in Cancún vergaderen over een nieuw klimaatverdrag, op tot actie. De grote symbolen zijn zelfs op satellietbeelden te zien.

De afgelopen dagen werden al symbolen uitgebeeld in het Amerikaanse Santa Fe, Los Angeles, Austin en New York, in het rivierbed van de Spaanse Ebro rivier, in de Dominicaanse Republiek, in Mexico-Stad en in New Delhi. De komende dagen staat Peking, Cairo, Kaapstad en IJsland op de rol.

De komende dagen zullen de satelietbeelden van de actiesymbolen beschikbaar komen. Deze worden door een gespecialiseerd bedrijf beschikbaar gesteld.

Het initiatief voor de actie, die op veertien plekken wereldwijd wordt uitgevoerd,  komt van de internationale campagne 350.org. De naam 350 verwijst naar het maximale aantal deeltjes CO2 in de lucht: dat moet onder de 350 per miljoen blijven om de temperatuurstijging te beperken tot 2 graden Celcius.

Het Russel Tribunaal in Londen veroordeelt een aantal Europese bedrijven die investeren in de door Israël bezette Palestijnse gebieden.

Hoewel het Nederlandse pensioenfonds PFZW wel in de aanklacht werd genoemd, ontbreekt het bedrijf in de uiteindelijke veroordeling. De volgende bedrijven worden wel met name genoemd:

Dexia, die illegale kolonies in de bezette Palestijnse gebieden financiert, is in België veruit het bekendste bedrijf dat door het RToP beoordeeld wordt.

Veolia: Dit Franse bedrijf is betrokken bij de bouw van een tramlijn tussen West-Jeruzalem en de kolonie Ma’ale Adumim. In België kennen we Veolia als bedrijf in afvalbeheer maar het is ook actief in de sector van het publiek transport.

Carmel Agrexco: Dit Israëlische bedrijf kennen we vooral van fruit en groenten die in vele Belgische supermarkten worden verkocht. Veel van deze producten worden verbouwd in de Jordaanvallei in de bezette Westelijke Jordaanoever.

Ahava: Ahava is een groot Amerikaans cosmeticabedrijf. Een deel van het assortiment dankt zijn heilzame werking aan grondstoffen die uit de Dode Zee komen. De Dode Zee ligt in de bezette Westelijke Jordaanoever.

Soda Club: Dit Israëlische bedrijf maakt de laatste jaren ook opgang in België. Het verkoopt systemen om je kraantjeswater om te zetten in spuitwater.

Caterpillar: Iedereen kent Caterpillar van zijn werkkleding en machines. Caterpillar bulldozers worden gebruikt om met de regelmaat van de klok Palestijnse huizen met de grond gelijk te maken.

G4S: Group 4 Security is een Brits beveiligingsbedrijf dat ook in België actief is. G4S baat check-points uit in de bezette Palestijnse gebieden en steekt zo een Shekel op zak door het Israëlische leger een handje te helpen.

Cement Roadstone Holdings: Dit bouwbedrijf is actief in de bouw van de Muur.

Elbit, EDO ITT en Raytheon: Drie bedrijven in de militaire en beveiligingsindustrie die profiteren van het enorme veiligheidsbudget dat Israël besteedt.

PFZW heeft verklaard alle investeringen uit bezet gebied stop te zetten. Saillant detail hierbij is dat het nog wel investeringen heeft lopen in het Belgische bedrijf Dexia, dat door het Tribunaal wel is veroordeeld.

Dat landbouw en natuurbescherming heel goed samengaat, laat het succesvolle project van Farm Africa in Kafa, Ethiopië, zien. Kafa, waarschijnlijk de gebooorteplaats van koffie en de streek waar de naam van afgeleid is, herbergt nog de helft van het unieke regenwoud dat nog over is in Ethiopië. Het bergwoud in Kafa werd echter ook bedreigd. Maar dankzij samenwerking tussen lokale boeren en natuurbeschermers heeft het gebied sinds juni de Unesco-status van biosfeerreservaat.

Voorheen rooiden grote landbouwbedrijven en kleine boeren het bos om de grond te gebruiken voor landbouw. Gevolg was dat na verloop van tijd de grond uitgeput raakte en niet langer geschikt was voor landbouw. Geen grond, geen bos. Via de Britse hulporganisatie Farm Africa maakten boeren in Kafa kennis met duurzame landbouw. Sindsdien liggen de akkers in het bos. Daar verbouwen de boeren koffie, avocado’s, enset (een banaanachtige plant), kardemon, peper en fruit. Ook oogsten ze honing.

Meer dan 750.000 hectare van het bergwoud werd deze zomer erkend als biosfeerreservaat, een internationale bevestiging dat het gebied duurzaam beheerd wordt. Met deze erkenning hopen de boeren dat ze hun produkten over de grenzen kunnen gaan verkopen. Bovendien kunnen ze, dankzij de erkenning, meer hulpgeld ontvangen. Zo maakte het Duitse ministerie van Milieu bekend dat ze 3,1 miljoen euro gaan investeren in Ethiopië voor herbebossing, duurzame koffieteelt en verspreiding van zuinige houtkacheltjes.

Schendt het Pensioenfonds Zorg en Welzijn (PFZW) het internationaal recht door te beleggen in bedrijven die activiteiten ontplooien in de bezette Palestijnse gebieden? Over die vraag buigt het Russel Tribunal on Palestine zich dit weekeinde in Londen. Vandaag (22 november) doet de jury, met internationaal vermaarde juristen, uitspraak.

Vorige week maakte PFZW bekend dat het pensioenfonds zijn investeringen heeft teruggetrokken uit bijna alle controversiële Israëlische bedrijven. De motivering hiervoor geeft is een technische, zegt woordvoerder Bram van Els. “We beleggen passief in 4000 bedrijven die voorkomen op een extern opgestelde index van de grootste bedrijven ter wereld. Die index is opgedeeld in deelgebieden, waaronder opkomende en ontwikkelde markten. Tot een halfjaar geleden hoorde Israël bij de opkomende markten, nu bij de ontwikkelde. Israëlische bedrijven die op de index voor opkomende markten relatief groot waren, zijn op die andere index relatief klein, en vallen daardoor af.”

Saskia Müller, getuige op het tribunaal, gelooft die reden niet. “Geen enkel bedrijf zal toegeven dat het zich heeft teruggetrokken omdat zijn beleid niet deugt”, zegt Müller, die de PFZW-casus gaat voorleggen aan het tribunaal. “Dan geef je namelijk toe dat je het al die jaren niet goed hebt gedaan.” Van Els beklemtoont dat het de echte, traceerbare reden is. “Maar het is lastig om je te verweren tegen het ongeloof van een ander.”

Het pensioenfonds handhaaft wel zijn beleggingen in twaalf internationale bedrijven, waaronder Motorola, Veolia en Alstom, die actief zijn op de West-Bank, wat het fonds volgens Müller medeplichtig maakt aan schendingen van het internationale recht. Müller: “Geen enkel bezettend land mag delen van de bevolking structureel verplaatsen naar bezet gebied, of het karakter van het bezette gebied blijvend veranderen. Dat doet Israël wel.” PFZW, met een totaal belegd vermogen van 97 miljard euro, voert “een constructieve dialoog” met deze bedrijven om ze op andere gedachten te brengen. Van Els: “We gebruiken de macht van het geld om bedrijven tot verandering te bewegen. Stemmen met de voeten is de laatste optie.”

Hoe zou de wereld eruit zien als de bevolkingsgrootte van ieder land bepalend is voor de oppervlakte van een land? De grenzen van werelddelen en de grenzen van landen blijven dezelfde, alleen landen verwisselen – op vier na – van plaats. Zo wordt Nederland Japan en Japan wordt Soedan. Deze kaart laat de gevolgen zien: