“De rechtsstaat mag niet devalueren tot een politiek kneedbaar fenomeen”, schrijven Daan Schoemaker en Herman Veerbeek van het Nederlands Juristen Comité voor de Mensenrechten (NJCM) in Trouw. “Respect voor de rechtsstaat is geen linkse of rechtse hobby. Het gaat om fundamentele regels die alle ingezetenen, ongeacht hun stemgedrag, beschermen tegen inbreuk op vaststaande mensenrechten – zoals tegen discriminatie of een inbreuk op hun privacy. De rechtsstaat garandeert dat politici vrijuit kunnen spreken zonder door de rechter veroordeeld te worden.”

De auteurs roepen de nieuw te vormen regering op de rechtsstaat niet alleen te bewaken, maar deze ook te versterken. Dat kan ze doen door een Nederlands Instituut voor de Rechten van de Mens op te richten, door kritiek van de Verenigde Naties en de Raad van Europa op het Nederlands asielbeleid, handhaving kinderrechten, mensenrechteneducatie en antiterrorismewetgeving serieus te nemen. Zo wordt de privacy van Nederlandse burgers ernstig bedreigd in het kader van terrorismebeleid, is het asielbeleid “vernederend” in de woorden van hoogleraar Van Kalmthout, en scoren Nederlandse scholieren in kennis van mensenrechten het slechtst van heel Europa. Ontwikkelingssamenwerking is een belangrijk instrument om de rechtsstaat daar op te bouwen en te versterken.

Nederland staat wereldwijd vooraan in buitenlands beleid en mensenrechten, schrijven Schoemaker en Veerbeek, maar het is zaak die goede naam wel te behouden. Daarom roepen zij op die bedreigde mensenrechten te beschermen en te versterken en een fundamentele discussie over de rechtsstaat te beginnen.

Stem of voeg toe aan:  

Voormalige rechtsextremisten kunnen een nuttige rol vervullen bij het deradicaliseren van leden van extreemrechtse bewegingen. Wanneer zij nieuwkomers confronteren met hun eigen negatieve ervaringen blijkt dat zeer overtuigend te werken. Dat concluderen onderzoekers van de Anne Frank Stichting na gesprekken met twaalf voormalige rechtsextremisten.

Van groot belang is wel in welke fase van het radicaliseringsproces er wordt ingegrepen. De beste kans van slagen ligt in de beginfase. Maar ook tijdens de eindfase van een extreemrechtse carrière, wanneer de twijfel heeft toegeslagen, kan externe hulp doorslaggevende invloed hebben.

Ervaringen met geweld spelen een opvallende rol bij het toetreden tot rechtsextremistische bewegingen. Geweld gepleegd door allochtonen blijkt, in combinatie met bestaande vooroordelen, soms aanleiding om aansluiting te zoeken bij extreemrechtse organisaties. Geweld van politieke tegenstanders levert in een later stadium een bijdrage aan verdere radicalisering. In deze fase nemen de extreemrechtse hardekernleden zelf actief deel aan vaak ernstig geweld tegen minderheden en politieke tegenstanders.

Dit zijn de belangrijkste bevindingen uit de vandaag verschenen rapportage In en uit extreemrechts (pdf). Voor dit onderzoek naar processen van radicalisering en deradicalisering werden twaalf jongvolwassenen geïnterviewd, die gedurende langere tijd actief waren binnen de harde kern van extreemrechts. Zo werd inzicht verkregen in de vaak complexe processen van radicalisering en deradicalisering en in de mogelijkheden tot ingrijpen.

Stem of voeg toe aan:  

Op maandag 5 juli heeft informateur Tjeenk Willink zijn eindrapport aan koningin Beatrix gepresenteerd. De informateur stelt daarin voor om de mogelijkheid van een Paars-plus kabinet – bestaande uit VVD, PvdA, D66 en GroenLinks – te onderzoeken.

De eindconclusie van Tjeenk Willink was niet zo opmerkelijk, nadat pogingen tot de vorming van een regering over rechts – VVD, CDA en PVV – waren mislukt. Wat het rapport van de informateur zo interessant maakt, is de bijlage die hij bij de aanbevelingsbrief aan de koningin had gevoegd. De titel van de bijlage – met nadruk niet een coalitieakkoord genoemd – spreekt boekdelen: ‘Wat kan binden in plaats van scheiden’. Het lijkt een persoonlijke opdracht van PvdA-leider Job Cohen. In het stuk beschrijft Tjeenk Willink (op persoonlijke titel) de drie crises waar Nederland mee te maken heeft. Terecht schrijft de informateur dat de financieel-economische crisis in de verkiezingscampagne sterk de nadruk heeft gekregen, maar dat er ook sprake is van een ecologische crisis en een bestuurlijke (vertrouwens)crisis. Tjeenk Willink doet een aantal aanbevelingen. Zoals een coalitie-akkoord op hoofdlijnen, sanering van de overheidsfinanciën, een veenwichtige verdeling van lusten en lasten, structurele hervormingen voor de langere termijn, balans tussen bezuinigingen en lastenverzwaring, investeren en hervormen, kansen en bedreigingen vanuit een gemeenschappelijk toekomstperspectief, economisch, maatschappelijk en cultureel.

De informateur wordt echt boeiend als hij de behoefte aan zekerheid, waaraan de burger behoefte heeft, beschrijft. Hij houdt een pleidooi voor de democratische rechtsstaat: “Zekerheid dat ieder zijn zegje kan doen en gehoord wordt, maar ook dat het recht wordt gehandhaafd; zekerheid dat de overheid haar eigen regels in acht neemt, maar ook instaat voor de bereikbaarheid en de toegankelijkheid van publieke diensten; zekerheid dat de overheid de individuele vrijheden beschermt, maar ook in actie komt als het algemeen belang dat vraagt; zekerheid door grenzen te stellen èn te handhaven. Voorspelbaarheid én bestendigheid.”

Het nieuwe kabinet, zo schrijft Tjeenk Willink, moet er zich van bewust zijn dat herstel van vertrouwen in de democratische rechtsstaat noodzakelijk is voor de door te voeren veranderingen en hervormingen. Letterlijk citeert hij Art. 1 van de Grondwet: “Handhaven en bevordering van de grondrechten en waarden waarop deze berusten zijn essentieel in de verhouding tussen burgers en overheid en tussen burgers onderling. Daarover valt niet te marchanderen. Allen die zich in Nederland bevinden, worden in gelijke gevallen gelijk behandeld. De overheid treedt de burgers en de ingezetenen van ons land tegemoet zonder discriminatie naar ras, godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, geslacht of op welke grond dan ook. Dit geldt voor toelating en uitzetting van vreemdelingen, de inburgering en naturalisatie van ingezetenen en de rechtspleging De godsdienstvrijheid omvat de gelijke behandeling door de overheid van alle godsdiensten en levensovertuigingen. De overheid handhaaft de grondwettelijke, statutaire en Europese rechtsorde en bevordert de ontwikkeling van de internationale rechtsorde.”

Stem of voeg toe aan:  

Er is een nieuw consumentenplatform op komst dat de krachten van vele individuele consumenten wil bundelen om een duurzame samenleving te bevorderen. Het platform gaat NUDGE heten, afgeleid van het Engelse ‘to nudge’, het geven van een zetje. Maar, zo wordt op de website geclaimd, ‘het staat vanaf vandaag ook voor de New Union for the Development of a Green Economy of de Nationale Unie voor een Duurzaam Groeiende Economie. Bij een duurzame samenleving wordt niet alleen gedoeld op het milieu, maar gaat het om een samenleving waarin duurzame beslissingen centraal staan.

Doel van NUDGE is volgens initiatiefnemer Jan van Betten het op gang brengen ‘van een positieve dialoog tussen consumenten en bedrijven. Tussen burgers en overheden. Tussen onderwijs en bedrijven. Het is heel goed mogelijk dat we in de toekomst duurzame initiatieven gaan financieren die anders niet van de grond zouden komen.’ Dit wil het optimistische platform via een positieve dialoog bereiken. ‘Door consumentenkracht te bundelen, bereiken we maximale impact’, aldus Betten.

NUDGE wordt een interactief platform dat zich op meerdere fronten gaat manifesteren. De aftrap is op 11 November 2010, de Dag van de Duurzaamheid. Via een interactief kaartje kun je je op de website aanmelden en steun je het initiatief.

Bron: Ode

Stem of voeg toe aan:  

Beschermen en bevorderen van mensenrechten is niet alleen een zaak van de overheid. Ook bedrijven nemen hun morele verantwoordelijkheid. “Een verbeterd mensenrechtenklimaat is niet in de laatste plaats ook in het belang van het bedrijfsleven. Morele plicht en welbegrepen eigenbelang liggen hier in elkaars verlengde: koopman en dominee sluiten elkaar niet uit maar vullen elkaar juist aan.” Aldus André Haspels, plaatsvervangend directeur-generaal internationale samenwerking.

Haspels nam namens minister Verhagen van Buitenlandse Zaken het boek How to do business with respect for human rights – a guidance tool for companies in ontvangst. Het rapport geeft bedrijven een inzichtelijk handvat hoe mensenrechten te bevorderen met name in landen, waar het met die rechten aanzienlijk minder goed is gesteld dan in Nederland. “Samen de krachten bundelen,” aldus Haspels. “Niet als opponenten maar als partners.”

Het boek is een uitgave van Global Compact Nederland, aangesloten bij United Nations Global Compact. De uitgave is gebaseerd op een initiatief van 10 grote Nederlandse multinationals, alle lid van Global Compact, te weten AkzoNobel, Essent, Fortis Bank Nederland, KLM, Philips, Rabobank, Randstad, Shell, TNT, and Unilever. Deze bedrijven hebben nagegaan hoe zij de aanbevelingen kunnen toepassen van John Ruggie, de speciale gedelegeerde van de VN, die een breed geaccepteerd raamwerk ‘Protect, Respect and Remedy’ heeft opgesteld voor de verantwoordelijkheden van regeringen en bedrijven voor mensenrechten.

Stem of voeg toe aan:  

Boeiende analyse van de verkiezingsuitslag op Wereldjournalisten.

De VVD en de PVV zijn de grote winnaars van de Tweede Kamerverkiezingen op 9 juni. De PvdA verliest met 1 zetel van de VVD. De PVV is met 24 zetels –onverwacht – de derde partij van Nederland geworden. De VVD wint 31 zetels. Het CDA is bijna gehalveerd tot 21 zetels. De verrechtsing van Nederland zet door.

Circa 1.5 miljoen van de 10 miljoen kiezers kozen voor de PVV. Van een klein eiland als Terschelling tot een grote stad als Amsterdam, door heel het land weet de PVV zijn aanhang te verdubbelen of zelfs te verdriedubbelen. De partij eindigt in vele steden zo niet als eerste partij danwel in de top 3. In West-Brabant boekte de PVV haar grootste overwinning en de PvdA haar nederlaag.
Onderzoeksbureau Synovate ging na wie de PVV-stemmer is. De meeste PVV-stemmers zijn laagopgeleid (47%), 50 plus, een huisbezitter (52%) en verdient een middeninkomen. Opvallend is dat de meeste PVV-stemmen afkomstig zijn van het CDA (24%), gevolgd door de SP (23%). Verder gaat het om nieuwe kiezers (18%), oud-PvdA-stemmers (17%) en VVD-stemmers (12%). De vrees voor verlies van financiële zekerheden als de hypotheekrente, de angst voor afkalving van de zorg en de weerstand tegen de verhoging van de AOW-leeftijd; het zijn onderwerpen die ‘Henk en Ingrid’ bezighouden. En Wilders weet hen gerust te stellen. De PVV-voorman wil bijvoorbeeld de hypotheekrente ongemoeid laten, meer handen aan het bed en de AOW-leeftijd op 65 jaar houden.

Maar, het zijn allemaal standpunten die ook partijen als Trots op Nederland en SP delen. Trots op Nederland weet desondanks geen zetel te winnen en de SP verliest een deel van haar zetels aan de PVV. Nota bene Rita Verdonk die, als VVD-lid, in de verkiezingen in 2006 620.000 stemmen wist te veroveren, meer stemmen dan haar lijsttrekker Rutte: 0 zetels. Waar zijn al die stemmen gebleven? Verdonk kreeg deze stemmen toen wegens haar provocerende uitspraken als integratieminister over islam en Marokkaans-Nederlandse jongens. Wie herinnert zich niet het beeld waarin een orthodoxe imam aangaf de minister geen hand te kunnen geven en haar reactie: ‘Nou, we hebben samen nog wat te bespreken’. Trots op Nederland is ondanks al Verdonks ferme uitspraken niet anti-islam. En de SP is dat zeker niet.

De kracht en de winst van de PVV ligt daarentegen voor alles in het anti-islamstandpunt. Dit moge toch wel duidelijk zijn? Media en onderzoekers hebben dit kiezersmotief lang onderschat, zeker de laatste tijd. Men veronderstelde dat deze gevoelens ondergesneeuwd waren geraakt door de urgentie van het bezuinigingsvraagstuk. Dit verklaart het onverwachte, door geen van de opiniepeilers voorspelde, hoge zetelaantal van de PVV.
Wilders wist bovendien 2 vliegen in een klap te slaan door een direct verband te leggen tussen de kosten van niet-westerse migratie, 7.2. miljard, en de bezuinigingen die voor Nederland op stapel staan. De oorzaak en oplossing van de economische crisis legde hij hiermee neer bij de niet-westerse migranten, in feite de moslimmigranten. Met succes. Weinigen spraken nog over de 7.2 miljard, maar het getal is in de hoofden blijven weerklinken. Wilders’ agenda voor ‘hoop en optimisme’, zoals hij gisteren naar zijn politieke programma verwees, bestaat dan ook uit onder andere een stop op migratie in het bijzonder op die uit islamitische landen.

Het idee dat op 1 juli een regering op het Binnenhof aan het werk zal zijn zoals VVD-leider Rutte optimistisch plande, zit er gezien de uitslagen niet in. Al de politieke partijen zijn qua zetelaantallen naar elkaar toegekropen. Ze kunnen niet met en niet zonder elkaar. Een kabinet VVD, CDA en PVV levert nipt voldoende zetels op. Maar het zou daarnaast vreemd zijn om een partij die zoveel zetels heeft verloren, beloond te zien worden met opname in een regeringscoalitie. Evenwel is het onbestaanbaar om voorbij te gaan aan de PVV bij de coalitie-besprekingen. De linkse partijen zien daarentegen de PVV niet als een voor de hand liggende coalitiepartner vanwege het islamstandpunt. Cohen heeft een coalitie met de PVV op voorhand zelfs afgewezen. Wordt het dan een paars plus-kabinet, met GroenLinks als vierde partij? De VVD zal geen brood zien in samenwerking met 3 ‘linkse’ partijen, is de verwachting. Over rechts of over links, het zal een moeilijke puzzel worden.

‘We willen dolgraag meeregeren’, zei Wilders gisteren tegen zijn aanhang en daartoe hoort ook compromissen sluiten, zei hij. Laten we, indien er een regering met de PVV komt, hopen dat hij dat wil doen op de punten die aanschuren tegen de rechtsstaat zoals het willen verbieden van de Koran en het verbieden van het dragen van hoofddoekjes in overheidsgebouwen terwijl de PVV-leider dat verbod niet voor keppeltjes wil doen gelden
Een deel van Nederland is vandaag blij wakker geworden, een ander deel minder. Of de PVV al dan niet in de regering komt, het stemt treurig te weten dat zo veel Nederlanders een partij hebben gekozen met zulke intolerante standpunten over de islam en de Koran terwijl de vrijheid van godsdienst een recht is, verankerd in de Nederlandse Grondwet. Een partij die standpunten huldigt die bovendien in strijd zijn met artikel 1 van de Nederlandse Grondwet, het discriminatieverbod. Het zijn wetten die juist Nederland zo lang bijzonder hebben gemaakt.
Als de VVD inderdaad als de grootste partij uit de bus komt, een overwinning die de partij praktisch niet meer kan ontgaan na 96,5% getelde stemmen, en over rechts zal regeren – een coalitie met de PVV houdt de VVD immers open – dan is de tweedeling op zowel economisch als sociaal gebied een feit. Niet alleen allochtone maar ook autochtone Nederlanders zullen hiermee geconfronteerd worden. En mogelijk  eerder dan verwacht: bij de presentatie van de eerste Miljoenennota van kabinet Rutte in de derde week van september.

Stem of voeg toe aan:  

In de kakofonie van partijslogans en oneliners willen de Worldconnectors een ander geluid laten horen. Wij staan voor onze verworvenheden als wereldburgers en kijken VERDER.

VERDER= we kijken verder door niet alleen naar Nederland te kijken, maar ook naar de rest van de wereld. We kijken verder door niet alleen te kijken naar ontwikkelingen die in Nederland plaatsvinden, maar ook naar onderwerpen die grensoverschrijdend zijn. We kijken verder door niet alleen naar de belastingbetaler van nu te kijken, maar ook naar de generaties die voor ons zijn geweest en die na ons zullen komen.

Stem of voeg toe aan:  

Eind mei bezocht een delegatie van de Nederlandse politie Parijs, om daar ervaringen uit te wisselen met Franse collega’s over ‘de aanpak van probleemwijken’. Korpschef Hollands Midden Jan Stikvoort en Paul van Musscher, politiechef in Gouda, zeggen in de Volkskrant: “Wij zijn toch meer van de dienstverlening. In het woord diender zit dat al vervat. Hier zetten ze hard in op orde handhaven. De Fransen zijn goed in repressie.”

Ahmed Marcouch, kandidaat kamerlid voor de PvdA en oud-politieman, vindt dat de repressieve aanpak een rol moet kunnen spelen. “Een wijkagent moet geen welzijnswerker worden. Maar uiteindelijk los je met een bewapeningswedloop de problemen niet op.”

Eerder dit jaar bezochten Franse politieagenten Slotervaart, om daar te zien hoe jongeren van overwegend Marokkaanse afkomst worden aangepakt. “Ze waren onder de indruk hoe wij de solidariteit met de relschoppers hebben doorbroken. Hoe we hebben gezorgd dat mensen zich distantiëren,” zegt Marcouch.

Uit de bezoeken – eerder bezochten Van Musscher en Stikvoort de politie in Marseille – komt naar voren dat de Nederlandse aanpak prefereert. “Laten we vooral vasthouden aan onze aanpak van praten en contact leggen”.

De Franse journalist Luc Bronner valt het op dat de Nederlandse politieagenten over hun bezoek meldden dat “ze het gevoel hadden in een militair konvooi te zitten”. Bronner is kritisch over het beleid van de Franse regering – “meer geweld, meer gewonde agenten, meer agrssie en onveiligheid” – en voorstander van het Nederlandse model. Hij pleit voor de invoering van een police généraliste, een soort wijkpolitie, vergelijkbaar met een huisarts, in plaats van een vliegende brigade.

Stem of voeg toe aan:  

De Amerikaanse minister van Binnenlandse Veiligheid Janet Napolitano en minister van Justitie Eric Holder willen leren van de Nederlandse aanpak van terorrisme. Dat hebben zij tegen minister Hirsch Ballin gezegd op de Nederlandse ambassade in Washington tijdens zijn werkbezoek aan de Verenigde Staten begin mei.

Washington heeft grote belangstelling voor het Nederlandse antiradicaliseringsbeleid. Daarbij gaat het vooral om de wijze waarop landelijke veiligheidsdiensten in Nederland samenwerken met de lokale autoriteiten. In Nederland worden politieagenten, welzijnswerkers en leraren getraind op het signaleren van radicalisering. Ook worden sleutelfiguren uit de moslimgemeenschap ingeschakeld. De politie van New York heeft al met de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding gesproken over trainingsprogramma’s.

Stem of voeg toe aan:  

Vlak na de val van het kabinet Balkenende IV, verklaarde PVV-leider Geert Wilders klaar te zijn om te regeren en ‘ontzettend goede ideeën’ te hebben voor zijn regeerperiode. Wat betekent de val van het kabinet en een mogelijke regering met de PVV voor de multiculturele samenleving en het migratiedebat? Een rondgang langs migrantenwoordvoerders.

Niets, het betekent niets voor de multiculturele samenleving, de val van Balkenende IV, reageert Haci Karacaer, voormalig trekker van het ‘Westermoskee-project’ in Amsterdam en voormalig actief Milli Görüs- en PvdA-lid. ‘De staat van de multiculturele samenleving en het migratiedebat is niet afhankelijk van de regering, maar van onze eigen prestaties.’
Karacaer is bovendien tot de slotsom gekomen dat de Nederlandse samenleving in haar basis zich niet leent voor een multiculturele samenleving. Dat idee moet men laten varen: ‘We hebben de verzuiling verward met de multiculturele samenleving. Nu is de verzuiling “uit” onder de autochtonen en daarmee ook de multiculturele samenleving. Je ziet dat mensen niet in staat zijn om met vreemde culturen om te gaan. Het zit gewoon niet in de volksaard. Nederlanders zijn gewend om langs zuilen te leven en daarmee om langs elkaar heen te leven. Dit brengt onverschilligheid met zich mee.’  Na 35 jaar migranten is er nog altijd paniek, constateert Karacaer. ‘Men komt er maar niet overheen en denkt nog steeds dat men “overspoeld” wordt door migranten of dat er sprake is van een “tsunami” van moslims. Nederland is geen multiculturele samenleving, maar een multi-etnische samenleving.’

Zal de actie van de PvdA meer stemmen, en vooral die van allochtonen, opleveren, is de vraag. Immers het lijkt erop dat de PvdA gaandeweg niet alleen het vertrouwen van de autochtonen aan het verliezen was, maar ook die van de nieuwe Nederlanders. Karacaer: ‘Weet ik niet, migranten zijn niet de eigendom van de PvdA. Voorheen stemde men vooral op iemand van dezelfde etnische afkomst. Ik denk dat hoe meer men geworteld is in de Nederlandse samenleving, hoe minder men opportunistisch en op kandidaten met eenzelfde achtergrond zal stemmen. Ik denk trouwens dat het alleen maar een goede ontwikkeling is als mensen ook naar andere partijen kijken.’ Karacaer heeft dan wel zijn lidmaatschap opgezegd, hij blijft de PvdA trouw ondanks zijn ervaring in 2002 toen de PvdA het toch niet aandurfde hem op de kieslijst voor de Tweede Kamer te zetten; hij zou misschien toch niet zo liberaal zijn als hij zich voordeed.

Karacaer is niet bang voor de PVV in het regeringspluche. Sterker nog, graag! ‘Als ik het voor het zeggen had, dan zou ik zeggen: Wilders voor minister-president! Op die manier wordt hij gedwongen om zijn retoriek in daden om te zetten. Laat het volk kennismaken met zijn talenten.’ Geert Wilders is een deel van de werkelijkheid, van een geobsedeerd Nederland, zegt Karacaer.  ‘Maar hèt volk wordt niet alleen vertegenwoordigd door de PVV. De PVV haalt in peilingen 24 zetels, maar dat is een deel van de 150 zetels waaruit de Tweede Kamer bestaat.’
Waarom Karacaer evenmin een regeringsdeelname van de PVV vreest, is vanwege zijn rotsvaste overtuiging in de werking van de Nederlandse democratie. ‘Wij hebben een stevige democratie. Daar ben ik trots op en daar heb ik vertrouwen in. Die traditie is zo sterk, daarmee kunnen we zelfs Wilders aan.’ Maar uiteindelijk verwacht Karacaer, na lange tijd ervaring, weinig van de politiek wanneer het gaat om de multiculturele samenleving. ‘Ik woon en werk in Amsterdam. Als je ziet hoeveel allochtonen meedoen op allerlei niveaus. Voorheen waren bijvoorbeeld slechts enkele Marokkaanse-Nederlanders actief in het stadsdeelbesturen, nu zijn het er 7. Dit motiveert mensen om mee te doen. Ik verwacht dan ook meer van de mensen die de mbo- en hbo-banken verlaten dan van de politiek.’

Ook Dzingisz Gabor, een van de eerste allochtone parlementsleden en de eerste allochtone staatssecretaris in Nederland en nu voorzitter van het LOM, het Landelijk Overleg Minderheden (een koepelorganisatie waarbij 8 migranten inspraakorganisaties zijn aangesloten, red.), maakt zich niet ongerust over de gevolgen van de val van het kabinet voor het migratiedebat. ‘Na zoveel jaar in de politiek geweest te zijn, weet ik dat niets zeker is. Bovendien ben ik van nature een optimist.’ Gabor heeft als LOM-voorzitter vooral met minister Van der Laan, van Wonen, Werken en Integratie, van doen gehad. Het LOM heeft 8 keer rond de tafel met de integratieminister gezeten en tot groot genoegen, aldus Gabor. ‘We hebben een voortreffelijk samenwerkingsverband gehad. We hebben buitengewoon goed overlegd en er is naar ons geluisterd.’ Gabor prijst de afgetreden minister voor de manier waarop hij in korte tijd, als opvolger van de eveneens afgetreden Ella Vogelaar, zich in de ‘weerbarstige’ dossiers wist in te werken. ‘De manier waarop hij ook de integratienota heeft aangepakt en ook naar ons heeft geluisterd hierin, waarderen we bijzonder.’ En dat gold niet alleen voor de integratienota, maar ook voor onderwerpen als eergerelateerd geweld, de remigratiewet en de werkgelegenheid voor allochtone jongeren.
Natuurlijk vindt Gabor het jammer dat dit ‘constructieve overleg’ met Van der Laan is afgebroken. ‘Het is nu maar afwachten. Maar wij laten onze stem horen, ongeacht welk kabinet daar zit, met of zonder PVV. Het Nederlandse volk is nu aan de beurt en ik vertrouw het goede oordeel van de kiezers. En nogmaals; er zijn zoveel situaties die kunnen ontstaan. Daarop speculeren is niet wijs.’

Arash Yaqin, PvdA-bestuurslid in Wageningen, zelf van Afghaanse afkomst en organisator van een aantal debatten over Afghanistan, was uit betrokkenheid ter plekke op de nacht dat het kabinet viel. Hij beleefde de nacht, half in het café, half op het Binnenhof, vertelt hij. Het kabinet is niet gevallen over Uruzgan, maar over politieke belangen en landelijke issues, stelt hij. ‘Als het echt om Uruzgan was gegaan, dan waren ze er wel uitgekomen’, gelooft Yaqin. Doet het hem als direct betrokkene, geen pijn dat het kabinet juist over een Afghaanse kwestie is gevallen? ‘Nee. Als ik kijk naar de commissie-Davids, dan was dat ook een belangrijk onderwerp. Daar had de regering ook op kunnen vallen. Het was toeval dat het om Uruzgan ging. Maar beide zaken gaan over oorlog en vrede. Ik vind het belangrijke vraagstukken waar het Nederlandse publiek over moet nadenken.’

De val van het kabinet leidt automatisch tot de uitvoering van het Tweede Kamerbesluit dat bepaalt dat de Nederlandse troepen zich in augustus uit Afghanistan terug moeten trekken. Dat is iets wat Yaqin wel betreurt, niet zozeer vanwege de effectiviteit, maar meer vanwege de aandacht die het voor de Afghaanse situatie genereerde. Hij was voorstander van de missie, weliswaar niet in de huidige vorm, maar wel in Uruzgan. Hij vreest dat nu de troepen weer huiswaarts keren, de aandacht voor Afghanistan daarmee ook verdwijnt. ‘Afghanistan wordt dan een van de fragiele staten, een land met een andere cultuur dat  ver van ons bed ligt.’

Yaqin houdt zich als professional bezig met onderwerpen als ontwikkelings- en internationale samenwerking. Voor deze onderwerpen is een regering met de  PVV niet gunstig, stelt hij. ‘Wat voor indruk zou dat maken op de internationale gemeenschap als de PVV in de regering zit? 80% van het ontwikkelingsgeld gaat naar Arabische landen! Als wij op internationaal gebied aan de slag willen, dan worden wij echt daarvoor bestraft.’ Yaqin verwacht echter geen kabinet Wilders I: ‘De economische belangen zijn daar te groot voor. Ik denk dat het CDA en VVD, als eventuele coalitiepartners, daar zeker rekening mee zullen houden.’ Tegelijkertijd volgt hij dezelfde redenering als Karacaer: ‘Laat Wilders in godsnaam even in de regering zitten. Dat is immers het enige wat hij graag wilt. Dan zullen we zien wat hij klaarspeelt.’
Yaqin denkt overigens dat het migratiedebat niet per se hoeft te lijden onder een PVV-regeringsdeelname: ‘Wilders kan niet elke dag met hetzelfde standpunt over migratie komen. Op het moment dat hij actief lid wordt van de regering is hij aan voeten en handen gebonden aan het sluiten van compromissen. Dit betekent dat dit kabinet nog korter zal duren dan dat van Balkenende IV!’

Op de Antillen is verontrust gereageerd op de val van het kabinet, zo meldt het Antilliaanse dagblad Amigoe. Minister-president De Jongh-Elhage  zal de Haagse politiek via een brief wijzen op het belang van de voortzetting van het staatkundige proces. Een rompkabinet c.q. demissionair kabinet mag alleen lopende zaken behandelen, maar kan wel controversiële zaken behandelen, vooral als deze als spoedeisend worden beschouwd. Maar een dergelijk onderwerp is afhankelijk van goedkeuring van de oppositiepartijen. Met name de PVV komt dan om de hoek kijken. De PVV is verklaard tegenstander van de staatkundige hervormingen en vindt dat er geen geld naar de Antillen moet gaan. Er bestaat op dit moment veel onzekerheid, ook over of 10/10/10 gehaald gaat worden, aldus staatssecretaris voor Koninkrijksrelaties Ank Bijleveld-Schouten (CDA). Ze verwacht echter  niet dat de slotverklaring wordt opengebroken, zo meldt Amigoe. Koningin Beatrix heeft de demissionaire Balkenende-regering de opdracht meegegeven om ‘al datgene te blijven verrichten wat zij in het belang van het Koninkrijk noodzakelijk acht’.
Volgende week besluiten de Tweede Kamercommissies welke onderwerpen controversieel zijn.

Bron: Wereldjournalisten

Stem of voeg toe aan: