Op maandag 5 juli heeft informateur Tjeenk Willink zijn eindrapport aan koningin Beatrix gepresenteerd. De informateur stelt daarin voor om de mogelijkheid van een Paars-plus kabinet – bestaande uit VVD, PvdA, D66 en GroenLinks – te onderzoeken.

De eindconclusie van Tjeenk Willink was niet zo opmerkelijk, nadat pogingen tot de vorming van een regering over rechts – VVD, CDA en PVV – waren mislukt. Wat het rapport van de informateur zo interessant maakt, is de bijlage die hij bij de aanbevelingsbrief aan de koningin had gevoegd. De titel van de bijlage – met nadruk niet een coalitieakkoord genoemd – spreekt boekdelen: ‘Wat kan binden in plaats van scheiden’. Het lijkt een persoonlijke opdracht van PvdA-leider Job Cohen. In het stuk beschrijft Tjeenk Willink (op persoonlijke titel) de drie crises waar Nederland mee te maken heeft. Terecht schrijft de informateur dat de financieel-economische crisis in de verkiezingscampagne sterk de nadruk heeft gekregen, maar dat er ook sprake is van een ecologische crisis en een bestuurlijke (vertrouwens)crisis. Tjeenk Willink doet een aantal aanbevelingen. Zoals een coalitie-akkoord op hoofdlijnen, sanering van de overheidsfinanciën, een veenwichtige verdeling van lusten en lasten, structurele hervormingen voor de langere termijn, balans tussen bezuinigingen en lastenverzwaring, investeren en hervormen, kansen en bedreigingen vanuit een gemeenschappelijk toekomstperspectief, economisch, maatschappelijk en cultureel.

De informateur wordt echt boeiend als hij de behoefte aan zekerheid, waaraan de burger behoefte heeft, beschrijft. Hij houdt een pleidooi voor de democratische rechtsstaat: “Zekerheid dat ieder zijn zegje kan doen en gehoord wordt, maar ook dat het recht wordt gehandhaafd; zekerheid dat de overheid haar eigen regels in acht neemt, maar ook instaat voor de bereikbaarheid en de toegankelijkheid van publieke diensten; zekerheid dat de overheid de individuele vrijheden beschermt, maar ook in actie komt als het algemeen belang dat vraagt; zekerheid door grenzen te stellen èn te handhaven. Voorspelbaarheid én bestendigheid.”

Het nieuwe kabinet, zo schrijft Tjeenk Willink, moet er zich van bewust zijn dat herstel van vertrouwen in de democratische rechtsstaat noodzakelijk is voor de door te voeren veranderingen en hervormingen. Letterlijk citeert hij Art. 1 van de Grondwet: “Handhaven en bevordering van de grondrechten en waarden waarop deze berusten zijn essentieel in de verhouding tussen burgers en overheid en tussen burgers onderling. Daarover valt niet te marchanderen. Allen die zich in Nederland bevinden, worden in gelijke gevallen gelijk behandeld. De overheid treedt de burgers en de ingezetenen van ons land tegemoet zonder discriminatie naar ras, godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, geslacht of op welke grond dan ook. Dit geldt voor toelating en uitzetting van vreemdelingen, de inburgering en naturalisatie van ingezetenen en de rechtspleging De godsdienstvrijheid omvat de gelijke behandeling door de overheid van alle godsdiensten en levensovertuigingen. De overheid handhaaft de grondwettelijke, statutaire en Europese rechtsorde en bevordert de ontwikkeling van de internationale rechtsorde.”

Stem of voeg toe aan:  

Misschien wel symbolisch voor de veranderende houding in Nederland ten opzichte van vluchtelingen: vreemdelingenrecht werd ‘bijzonder strafrecht’. Anton van Kalmthout, hoogleraar straf- en vreemdelingenrecht, maakte de verandering van nabij mee. “Vreemdeling werd synoniem van crimineel of gelukszoeker. Van iemand die ten onrechte hier is, die in zijn handen mag wrijven dat-ie hier mag zijn,” zegt Van Kalmthout in Trouw van 1 juli.

“Gelukszoekers… We zoeken toch allemaal geluk? Of we noemen ze zelfs economische gelukszoekers. We hebben een ongelooflijk negatief mensbeeld,” zegt Van Kalmthout, die per 1 juli stopt als hoogleraar. Hij verwonderde zich er over dat het illegalenbeleid in Nederland onmenselijk werd genoemd: “Onmenselijk: nee. Onwenselijk en vernederend: ja.” Maar dat kinderen van uitgeprocedeerde asielzoekers op straat worden gezet, dat wil Van Kalmthout misschien wel onmenselijk noemen.

“Duizenden mensen die onderweg verdrinken: het kan ons niks schelen. Een mensenleven van een gelukszoeker is niets waard. Vluchtelingen zijn kostenposten, betekenen overlast, criminaliteit. We waren ooit een gastvrij land, maar gastvrijheid: dat is niet het kenmerk van Nederland dat we snel terug zullen zien. Illegaliteit wordt nu geassiocieerd met overlast en ergernis. Met criminaliteit en dus gevangenis.”

Van Kalmthout maakt zich zorgen over de maatschappelijke onvrede, die zich vertaalt in angstgevoelens op het gebied van criminaliteit en vreemdelingen. En hoewel de cijfers aantonen dat Nederland veiliger wordt en er géén sprake is van massa-immigratie – “het aantal mensen dat het land verlaat en binnenkomt is al jaren redelijk in evenwicht” – vindt de scheidend hoogleraar het zorgelijk dat geen enkele politieke partij niet laat zien hoe streng Nederland al is. “De beeldvorming heeft haar werk al gedaan. Door niet inhoudelijk te reageren op die lege, foute oneliners van populistische politici, handhaaf je het beeld. Of versterk je het gevoel dat we hier te maken hebben met een tsunami aan gelukszoekers. Dat is de status quo.”

Mensenrechten krijgen in Nederland veel te weinig aandacht, vindt Van Kalmthout. “Als de mensenrechten in bananenrepublieken worden geschonden, dan staan we in Nederland voorop om er schande van te spreken. Maar zelf gaan we ook heel benepen met die mensenrechten om. Je kunt ze ook voluit omarmen, ooit waren we zo trots op onze voorlopersrol.”

Van Kalmthout: “Het ergste is dat je verkiezingsretoriek tegenwoordig niet alleen vlak voor de verkiezingen hoort. Partijen beseffen dat je de kiezers niet alleen in de laatste vier weken voor je wint. Het loopt jaren door, onder invloed van Verdonk, Wilders en Teeven blijven onderwerpen als veiligheid, migratie en integratie op de agenda.”

Stem of voeg toe aan:  

De relatief grote werkloosheid onder allochtone jongeren komt voor een deel door hun sociale netwerken. Zij gaan vaak alleen maar om met andere jongeren uit dezelfde etnische groep. Dat vermoedt socioloog Frank van Tubergen, zo zei hij vrijdag op de Universiteit Utrecht tijdens zijn eerste lezing als hoogleraar. ,,Ik denk dat de etnische segregatie in sociale netwerken gevolgen heeft voor etnische ongelijkheid.”

Volgens Van Tubergen leven Marokkaans-Nederlandse en autochtone jongeren bijvoorbeeld grotendeels in gescheiden werelden. De eerste groep groeit vaak op in een achterstandspositie. ,,Doordat Marokkaanse jongeren voornamelijk omgaan met andere Marokkaanse jongeren, gaan zij veel om met jongeren die een ongunstige thuissituatie hebben. En die hebben om die reden een grotere kans de taal niet goed te spreken, zijn vaker crimineel en spijbelen vaker en hebben minder kennis van de Nederlandse arbeidsmarkt.”

En dat heeft gevolgen, denkt de socioloog. ,,Als veel vriendjes vroegtijdig school verlaten, dan doe je dat zelf ook. En als je omgeving niet goed op de hoogte is van de arbeidsmarkt, dan volg je misschien de verkeerde opleiding en dan solliciteer je op de verkeerde banen. En ten slotte: als anderen om je heen criminele activiteiten ondernemen, dan ga je een keer meedoen.”

Bij autochtone jongeren werkt het precies andersom. ,,De netwerken van Nederlandse jongeren zijn gunstiger, want hun vriendjes groeien op in gezinnen met hoger opgeleide ouders die een redelijk tot goed inkomen hebben.”

Sociale netwerken vormen volgens Van Tubergen een belangrijke aanvullende verklaring op de belangrijkste theorieën die de sociale wetenschap tot nu toe bedacht over de achterstand van allochtone jongeren op de arbeidsmarkt. De eerste daarvan is dat zij minder ‘human capital’ hebben; ze hebben vaker een taalachterstand en zijn lager opgeleid. De tweede is discriminatie.

De kersverse hoogleraar heeft verschillende subsidies gekregen om de komende jaren gegevens te verzamelen naar de sociale netwerken van allochtone jongeren. Zo doet hij mee aan twee internationale onderzoeken.

Stem of voeg toe aan:  

Boeiende analyse van de verkiezingsuitslag op Wereldjournalisten.

De VVD en de PVV zijn de grote winnaars van de Tweede Kamerverkiezingen op 9 juni. De PvdA verliest met 1 zetel van de VVD. De PVV is met 24 zetels –onverwacht – de derde partij van Nederland geworden. De VVD wint 31 zetels. Het CDA is bijna gehalveerd tot 21 zetels. De verrechtsing van Nederland zet door.

Circa 1.5 miljoen van de 10 miljoen kiezers kozen voor de PVV. Van een klein eiland als Terschelling tot een grote stad als Amsterdam, door heel het land weet de PVV zijn aanhang te verdubbelen of zelfs te verdriedubbelen. De partij eindigt in vele steden zo niet als eerste partij danwel in de top 3. In West-Brabant boekte de PVV haar grootste overwinning en de PvdA haar nederlaag.
Onderzoeksbureau Synovate ging na wie de PVV-stemmer is. De meeste PVV-stemmers zijn laagopgeleid (47%), 50 plus, een huisbezitter (52%) en verdient een middeninkomen. Opvallend is dat de meeste PVV-stemmen afkomstig zijn van het CDA (24%), gevolgd door de SP (23%). Verder gaat het om nieuwe kiezers (18%), oud-PvdA-stemmers (17%) en VVD-stemmers (12%). De vrees voor verlies van financiële zekerheden als de hypotheekrente, de angst voor afkalving van de zorg en de weerstand tegen de verhoging van de AOW-leeftijd; het zijn onderwerpen die ‘Henk en Ingrid’ bezighouden. En Wilders weet hen gerust te stellen. De PVV-voorman wil bijvoorbeeld de hypotheekrente ongemoeid laten, meer handen aan het bed en de AOW-leeftijd op 65 jaar houden.

Maar, het zijn allemaal standpunten die ook partijen als Trots op Nederland en SP delen. Trots op Nederland weet desondanks geen zetel te winnen en de SP verliest een deel van haar zetels aan de PVV. Nota bene Rita Verdonk die, als VVD-lid, in de verkiezingen in 2006 620.000 stemmen wist te veroveren, meer stemmen dan haar lijsttrekker Rutte: 0 zetels. Waar zijn al die stemmen gebleven? Verdonk kreeg deze stemmen toen wegens haar provocerende uitspraken als integratieminister over islam en Marokkaans-Nederlandse jongens. Wie herinnert zich niet het beeld waarin een orthodoxe imam aangaf de minister geen hand te kunnen geven en haar reactie: ‘Nou, we hebben samen nog wat te bespreken’. Trots op Nederland is ondanks al Verdonks ferme uitspraken niet anti-islam. En de SP is dat zeker niet.

De kracht en de winst van de PVV ligt daarentegen voor alles in het anti-islamstandpunt. Dit moge toch wel duidelijk zijn? Media en onderzoekers hebben dit kiezersmotief lang onderschat, zeker de laatste tijd. Men veronderstelde dat deze gevoelens ondergesneeuwd waren geraakt door de urgentie van het bezuinigingsvraagstuk. Dit verklaart het onverwachte, door geen van de opiniepeilers voorspelde, hoge zetelaantal van de PVV.
Wilders wist bovendien 2 vliegen in een klap te slaan door een direct verband te leggen tussen de kosten van niet-westerse migratie, 7.2. miljard, en de bezuinigingen die voor Nederland op stapel staan. De oorzaak en oplossing van de economische crisis legde hij hiermee neer bij de niet-westerse migranten, in feite de moslimmigranten. Met succes. Weinigen spraken nog over de 7.2 miljard, maar het getal is in de hoofden blijven weerklinken. Wilders’ agenda voor ‘hoop en optimisme’, zoals hij gisteren naar zijn politieke programma verwees, bestaat dan ook uit onder andere een stop op migratie in het bijzonder op die uit islamitische landen.

Het idee dat op 1 juli een regering op het Binnenhof aan het werk zal zijn zoals VVD-leider Rutte optimistisch plande, zit er gezien de uitslagen niet in. Al de politieke partijen zijn qua zetelaantallen naar elkaar toegekropen. Ze kunnen niet met en niet zonder elkaar. Een kabinet VVD, CDA en PVV levert nipt voldoende zetels op. Maar het zou daarnaast vreemd zijn om een partij die zoveel zetels heeft verloren, beloond te zien worden met opname in een regeringscoalitie. Evenwel is het onbestaanbaar om voorbij te gaan aan de PVV bij de coalitie-besprekingen. De linkse partijen zien daarentegen de PVV niet als een voor de hand liggende coalitiepartner vanwege het islamstandpunt. Cohen heeft een coalitie met de PVV op voorhand zelfs afgewezen. Wordt het dan een paars plus-kabinet, met GroenLinks als vierde partij? De VVD zal geen brood zien in samenwerking met 3 ‘linkse’ partijen, is de verwachting. Over rechts of over links, het zal een moeilijke puzzel worden.

‘We willen dolgraag meeregeren’, zei Wilders gisteren tegen zijn aanhang en daartoe hoort ook compromissen sluiten, zei hij. Laten we, indien er een regering met de PVV komt, hopen dat hij dat wil doen op de punten die aanschuren tegen de rechtsstaat zoals het willen verbieden van de Koran en het verbieden van het dragen van hoofddoekjes in overheidsgebouwen terwijl de PVV-leider dat verbod niet voor keppeltjes wil doen gelden
Een deel van Nederland is vandaag blij wakker geworden, een ander deel minder. Of de PVV al dan niet in de regering komt, het stemt treurig te weten dat zo veel Nederlanders een partij hebben gekozen met zulke intolerante standpunten over de islam en de Koran terwijl de vrijheid van godsdienst een recht is, verankerd in de Nederlandse Grondwet. Een partij die standpunten huldigt die bovendien in strijd zijn met artikel 1 van de Nederlandse Grondwet, het discriminatieverbod. Het zijn wetten die juist Nederland zo lang bijzonder hebben gemaakt.
Als de VVD inderdaad als de grootste partij uit de bus komt, een overwinning die de partij praktisch niet meer kan ontgaan na 96,5% getelde stemmen, en over rechts zal regeren – een coalitie met de PVV houdt de VVD immers open – dan is de tweedeling op zowel economisch als sociaal gebied een feit. Niet alleen allochtone maar ook autochtone Nederlanders zullen hiermee geconfronteerd worden. En mogelijk  eerder dan verwacht: bij de presentatie van de eerste Miljoenennota van kabinet Rutte in de derde week van september.

Stem of voeg toe aan:  

Eind mei bezocht een delegatie van de Nederlandse politie Parijs, om daar ervaringen uit te wisselen met Franse collega’s over ‘de aanpak van probleemwijken’. Korpschef Hollands Midden Jan Stikvoort en Paul van Musscher, politiechef in Gouda, zeggen in de Volkskrant: “Wij zijn toch meer van de dienstverlening. In het woord diender zit dat al vervat. Hier zetten ze hard in op orde handhaven. De Fransen zijn goed in repressie.”

Ahmed Marcouch, kandidaat kamerlid voor de PvdA en oud-politieman, vindt dat de repressieve aanpak een rol moet kunnen spelen. “Een wijkagent moet geen welzijnswerker worden. Maar uiteindelijk los je met een bewapeningswedloop de problemen niet op.”

Eerder dit jaar bezochten Franse politieagenten Slotervaart, om daar te zien hoe jongeren van overwegend Marokkaanse afkomst worden aangepakt. “Ze waren onder de indruk hoe wij de solidariteit met de relschoppers hebben doorbroken. Hoe we hebben gezorgd dat mensen zich distantiëren,” zegt Marcouch.

Uit de bezoeken – eerder bezochten Van Musscher en Stikvoort de politie in Marseille – komt naar voren dat de Nederlandse aanpak prefereert. “Laten we vooral vasthouden aan onze aanpak van praten en contact leggen”.

De Franse journalist Luc Bronner valt het op dat de Nederlandse politieagenten over hun bezoek meldden dat “ze het gevoel hadden in een militair konvooi te zitten”. Bronner is kritisch over het beleid van de Franse regering – “meer geweld, meer gewonde agenten, meer agrssie en onveiligheid” – en voorstander van het Nederlandse model. Hij pleit voor de invoering van een police généraliste, een soort wijkpolitie, vergelijkbaar met een huisarts, in plaats van een vliegende brigade.

Stem of voeg toe aan:  

De Amerikaanse minister van Binnenlandse Veiligheid Janet Napolitano en minister van Justitie Eric Holder willen leren van de Nederlandse aanpak van terorrisme. Dat hebben zij tegen minister Hirsch Ballin gezegd op de Nederlandse ambassade in Washington tijdens zijn werkbezoek aan de Verenigde Staten begin mei.

Washington heeft grote belangstelling voor het Nederlandse antiradicaliseringsbeleid. Daarbij gaat het vooral om de wijze waarop landelijke veiligheidsdiensten in Nederland samenwerken met de lokale autoriteiten. In Nederland worden politieagenten, welzijnswerkers en leraren getraind op het signaleren van radicalisering. Ook worden sleutelfiguren uit de moslimgemeenschap ingeschakeld. De politie van New York heeft al met de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding gesproken over trainingsprogramma’s.

Stem of voeg toe aan:  

Vlak na de val van het kabinet Balkenende IV, verklaarde PVV-leider Geert Wilders klaar te zijn om te regeren en ‘ontzettend goede ideeën’ te hebben voor zijn regeerperiode. Wat betekent de val van het kabinet en een mogelijke regering met de PVV voor de multiculturele samenleving en het migratiedebat? Een rondgang langs migrantenwoordvoerders.

Niets, het betekent niets voor de multiculturele samenleving, de val van Balkenende IV, reageert Haci Karacaer, voormalig trekker van het ‘Westermoskee-project’ in Amsterdam en voormalig actief Milli Görüs- en PvdA-lid. ‘De staat van de multiculturele samenleving en het migratiedebat is niet afhankelijk van de regering, maar van onze eigen prestaties.’
Karacaer is bovendien tot de slotsom gekomen dat de Nederlandse samenleving in haar basis zich niet leent voor een multiculturele samenleving. Dat idee moet men laten varen: ‘We hebben de verzuiling verward met de multiculturele samenleving. Nu is de verzuiling “uit” onder de autochtonen en daarmee ook de multiculturele samenleving. Je ziet dat mensen niet in staat zijn om met vreemde culturen om te gaan. Het zit gewoon niet in de volksaard. Nederlanders zijn gewend om langs zuilen te leven en daarmee om langs elkaar heen te leven. Dit brengt onverschilligheid met zich mee.’  Na 35 jaar migranten is er nog altijd paniek, constateert Karacaer. ‘Men komt er maar niet overheen en denkt nog steeds dat men “overspoeld” wordt door migranten of dat er sprake is van een “tsunami” van moslims. Nederland is geen multiculturele samenleving, maar een multi-etnische samenleving.’

Zal de actie van de PvdA meer stemmen, en vooral die van allochtonen, opleveren, is de vraag. Immers het lijkt erop dat de PvdA gaandeweg niet alleen het vertrouwen van de autochtonen aan het verliezen was, maar ook die van de nieuwe Nederlanders. Karacaer: ‘Weet ik niet, migranten zijn niet de eigendom van de PvdA. Voorheen stemde men vooral op iemand van dezelfde etnische afkomst. Ik denk dat hoe meer men geworteld is in de Nederlandse samenleving, hoe minder men opportunistisch en op kandidaten met eenzelfde achtergrond zal stemmen. Ik denk trouwens dat het alleen maar een goede ontwikkeling is als mensen ook naar andere partijen kijken.’ Karacaer heeft dan wel zijn lidmaatschap opgezegd, hij blijft de PvdA trouw ondanks zijn ervaring in 2002 toen de PvdA het toch niet aandurfde hem op de kieslijst voor de Tweede Kamer te zetten; hij zou misschien toch niet zo liberaal zijn als hij zich voordeed.

Karacaer is niet bang voor de PVV in het regeringspluche. Sterker nog, graag! ‘Als ik het voor het zeggen had, dan zou ik zeggen: Wilders voor minister-president! Op die manier wordt hij gedwongen om zijn retoriek in daden om te zetten. Laat het volk kennismaken met zijn talenten.’ Geert Wilders is een deel van de werkelijkheid, van een geobsedeerd Nederland, zegt Karacaer.  ‘Maar hèt volk wordt niet alleen vertegenwoordigd door de PVV. De PVV haalt in peilingen 24 zetels, maar dat is een deel van de 150 zetels waaruit de Tweede Kamer bestaat.’
Waarom Karacaer evenmin een regeringsdeelname van de PVV vreest, is vanwege zijn rotsvaste overtuiging in de werking van de Nederlandse democratie. ‘Wij hebben een stevige democratie. Daar ben ik trots op en daar heb ik vertrouwen in. Die traditie is zo sterk, daarmee kunnen we zelfs Wilders aan.’ Maar uiteindelijk verwacht Karacaer, na lange tijd ervaring, weinig van de politiek wanneer het gaat om de multiculturele samenleving. ‘Ik woon en werk in Amsterdam. Als je ziet hoeveel allochtonen meedoen op allerlei niveaus. Voorheen waren bijvoorbeeld slechts enkele Marokkaanse-Nederlanders actief in het stadsdeelbesturen, nu zijn het er 7. Dit motiveert mensen om mee te doen. Ik verwacht dan ook meer van de mensen die de mbo- en hbo-banken verlaten dan van de politiek.’

Ook Dzingisz Gabor, een van de eerste allochtone parlementsleden en de eerste allochtone staatssecretaris in Nederland en nu voorzitter van het LOM, het Landelijk Overleg Minderheden (een koepelorganisatie waarbij 8 migranten inspraakorganisaties zijn aangesloten, red.), maakt zich niet ongerust over de gevolgen van de val van het kabinet voor het migratiedebat. ‘Na zoveel jaar in de politiek geweest te zijn, weet ik dat niets zeker is. Bovendien ben ik van nature een optimist.’ Gabor heeft als LOM-voorzitter vooral met minister Van der Laan, van Wonen, Werken en Integratie, van doen gehad. Het LOM heeft 8 keer rond de tafel met de integratieminister gezeten en tot groot genoegen, aldus Gabor. ‘We hebben een voortreffelijk samenwerkingsverband gehad. We hebben buitengewoon goed overlegd en er is naar ons geluisterd.’ Gabor prijst de afgetreden minister voor de manier waarop hij in korte tijd, als opvolger van de eveneens afgetreden Ella Vogelaar, zich in de ‘weerbarstige’ dossiers wist in te werken. ‘De manier waarop hij ook de integratienota heeft aangepakt en ook naar ons heeft geluisterd hierin, waarderen we bijzonder.’ En dat gold niet alleen voor de integratienota, maar ook voor onderwerpen als eergerelateerd geweld, de remigratiewet en de werkgelegenheid voor allochtone jongeren.
Natuurlijk vindt Gabor het jammer dat dit ‘constructieve overleg’ met Van der Laan is afgebroken. ‘Het is nu maar afwachten. Maar wij laten onze stem horen, ongeacht welk kabinet daar zit, met of zonder PVV. Het Nederlandse volk is nu aan de beurt en ik vertrouw het goede oordeel van de kiezers. En nogmaals; er zijn zoveel situaties die kunnen ontstaan. Daarop speculeren is niet wijs.’

Arash Yaqin, PvdA-bestuurslid in Wageningen, zelf van Afghaanse afkomst en organisator van een aantal debatten over Afghanistan, was uit betrokkenheid ter plekke op de nacht dat het kabinet viel. Hij beleefde de nacht, half in het café, half op het Binnenhof, vertelt hij. Het kabinet is niet gevallen over Uruzgan, maar over politieke belangen en landelijke issues, stelt hij. ‘Als het echt om Uruzgan was gegaan, dan waren ze er wel uitgekomen’, gelooft Yaqin. Doet het hem als direct betrokkene, geen pijn dat het kabinet juist over een Afghaanse kwestie is gevallen? ‘Nee. Als ik kijk naar de commissie-Davids, dan was dat ook een belangrijk onderwerp. Daar had de regering ook op kunnen vallen. Het was toeval dat het om Uruzgan ging. Maar beide zaken gaan over oorlog en vrede. Ik vind het belangrijke vraagstukken waar het Nederlandse publiek over moet nadenken.’

De val van het kabinet leidt automatisch tot de uitvoering van het Tweede Kamerbesluit dat bepaalt dat de Nederlandse troepen zich in augustus uit Afghanistan terug moeten trekken. Dat is iets wat Yaqin wel betreurt, niet zozeer vanwege de effectiviteit, maar meer vanwege de aandacht die het voor de Afghaanse situatie genereerde. Hij was voorstander van de missie, weliswaar niet in de huidige vorm, maar wel in Uruzgan. Hij vreest dat nu de troepen weer huiswaarts keren, de aandacht voor Afghanistan daarmee ook verdwijnt. ‘Afghanistan wordt dan een van de fragiele staten, een land met een andere cultuur dat  ver van ons bed ligt.’

Yaqin houdt zich als professional bezig met onderwerpen als ontwikkelings- en internationale samenwerking. Voor deze onderwerpen is een regering met de  PVV niet gunstig, stelt hij. ‘Wat voor indruk zou dat maken op de internationale gemeenschap als de PVV in de regering zit? 80% van het ontwikkelingsgeld gaat naar Arabische landen! Als wij op internationaal gebied aan de slag willen, dan worden wij echt daarvoor bestraft.’ Yaqin verwacht echter geen kabinet Wilders I: ‘De economische belangen zijn daar te groot voor. Ik denk dat het CDA en VVD, als eventuele coalitiepartners, daar zeker rekening mee zullen houden.’ Tegelijkertijd volgt hij dezelfde redenering als Karacaer: ‘Laat Wilders in godsnaam even in de regering zitten. Dat is immers het enige wat hij graag wilt. Dan zullen we zien wat hij klaarspeelt.’
Yaqin denkt overigens dat het migratiedebat niet per se hoeft te lijden onder een PVV-regeringsdeelname: ‘Wilders kan niet elke dag met hetzelfde standpunt over migratie komen. Op het moment dat hij actief lid wordt van de regering is hij aan voeten en handen gebonden aan het sluiten van compromissen. Dit betekent dat dit kabinet nog korter zal duren dan dat van Balkenende IV!’

Op de Antillen is verontrust gereageerd op de val van het kabinet, zo meldt het Antilliaanse dagblad Amigoe. Minister-president De Jongh-Elhage  zal de Haagse politiek via een brief wijzen op het belang van de voortzetting van het staatkundige proces. Een rompkabinet c.q. demissionair kabinet mag alleen lopende zaken behandelen, maar kan wel controversiële zaken behandelen, vooral als deze als spoedeisend worden beschouwd. Maar een dergelijk onderwerp is afhankelijk van goedkeuring van de oppositiepartijen. Met name de PVV komt dan om de hoek kijken. De PVV is verklaard tegenstander van de staatkundige hervormingen en vindt dat er geen geld naar de Antillen moet gaan. Er bestaat op dit moment veel onzekerheid, ook over of 10/10/10 gehaald gaat worden, aldus staatssecretaris voor Koninkrijksrelaties Ank Bijleveld-Schouten (CDA). Ze verwacht echter  niet dat de slotverklaring wordt opengebroken, zo meldt Amigoe. Koningin Beatrix heeft de demissionaire Balkenende-regering de opdracht meegegeven om ‘al datgene te blijven verrichten wat zij in het belang van het Koninkrijk noodzakelijk acht’.
Volgende week besluiten de Tweede Kamercommissies welke onderwerpen controversieel zijn.

Bron: Wereldjournalisten

Stem of voeg toe aan:  

Een moslim met baard solliciteerde bij de IND. Hij werd daarom afgewezen. De moslim klaagde bij de Commissie Gelijke Behandeling (CGB) en deze commissie stelde hem in het gelijk. De staatssecretaris van Justitie, waaronder de IND valt, heeft onterecht onderscheid gemaakt op grond van religie.

Een man draagt een baard van ongeveer een centimeter lang. Hij solliciteert naar de functie hoor en beslismedewerker bij de IND, hetgeen een onderdeel is dat onder de staatssecretaris van Justitie valt. Tijdens het sollicitatiegesprek wordt door de IND aan de man gevraagd of hij zijn baard om religieuze redenen draagt. De man antwoordt bevestigend. De IND verklaart dat om die reden de man niet wordt aangenomen. Als reden geeft de IND dat zij streven naar een zo veilig mogelijke omgeving voor de asielzoekers en dat dat inhoudt dat de hoor-omgeving zo neutraal mogelijk dient te zijn wat inhoudt dat er geen religieuze dan wel politieke uitingen zichtbaar mogen zijn.

Door de man af te wijzen vanwege het dragen van een baard vanwege de religieuze betekenis die de man eraan toekent, maakt de staatssecretaris van Justitie, als verantwoordelijke voor de IND, direct onderscheid op grond van godsdienst. Voor dit direct onderscheid is geen wettelijke uitzondering gesteld of gebleken. De Commissie overweegt in haar oordeel dat zij het belang van een zo veilig mogelijke hoor omgeving voor asielzoekers onderschrijft en dat een neutrale uitstraling daar mogelijk toe kan bijdragen.

Ter zitting is echter gebleken dat de IND de neutraliteit beoordeelt aan de hand van uiterlijke kenmerken van sollicitanten en niet nader onderzochte aannames en veronderstellingen over gevoelens van (on)veiligheid van asielzoekers. De Commissie is bezorgd over de invloed die deze handelswijze heeft op het aannamebeleid van de IND. De Commissie beveelt de IND dan ook aan haar gedragscode ter beoordeling van de Commissie voor te leggen.

Bron: Wereldjournalisten

Stem of voeg toe aan:  

“Iedereen in dit land mag stemmen wat hij wil, ook op de PVV, maar iedereen heeft ook het recht te zeggen wat hij van een dergelijke keuze vindt,” zegt bijzonder hoogleraar interculturele communicatie Wasif Shadid in Contrast. Shadid neemt binnenkort afscheid van de universiteiten van Leiden en Tilburg. “Laten we ervoor zorgen dat de PVV krimpt tot een dwergbeweging. Laten we er vooral voor zorgen dat deze partij niet salonfähig wordt.”

Volgens Shadid staat de PVV van Wilders voor ‘modern racisme’: “het gebruiken van cultuur of religie om een bepaalde groep uit te sluiten of te stigmatiseren”. Shadid  haalt de uitkomsten aan van het wetenschappelijk onderzoek dat in opdracht van het ministerie van Binnenlandse zaken is geschreven. Daarin staat dat de PVV niet alleen extreemrechts is, maar ook een bedreiging vormt voor de sociale cohesie. Shadid: “Het rapport is van fundamentele betekenis voor het multiculturalismedebat. Door dit rapport kan deze potentiële aanhang [de Wildersaanhangers] later niet zeggen ‘dat hebben wij niet geweten’. Ook biedt het rapport politici een kans om hun standpunten over deze beweging te uiten nu deze wetenschappelijk worden ondersteund.” In dat licht vindt de scheidend hoogleraar het bemoedigend dat er steeds meer partijen en groepen zijn die kleur bekennen en aangeven niet met Wilders te willen samenwerken.

In zijn afscheidsrede zegt Shadid dat zowel de overheid als opinieleiders en media medeverantwoordelijk zijn voor het uit de hand gelopen debat. “We zijn onder invloed van de globalisering een angstig land geworden dat op zoek is naar zijn eigen identiteit en zich daarom afzet tegen allochtonen. De solidariteit met kansarmen en onderdrukten, zowel nationaal als internationaal, is verdwenen. De gevolgen van die verschraling zijn voor de allochtonen voelbaar geworden: er wordt gemeten met twee maten en ze krijgen het nadeel van de twijfel.”

Shadid pleit ervoor op te houden met culturalisering en etnisering. Tweede- en derdegeneratie allochtonen vertegenwoordigen niet meer de cultuur van hun voorouders, zegt de hoogleraar. “Ze lijden juist aan cultuurverlies.”

“Wat we nodig hebben is een soort hoopgevende, iedereen insluitende Obamavisie op het neiwue Nederlandschap, waarin de definitie niet bepaald wordt door cultuur of geboorteland van de (voor)ouders, maar door identificatie met en loyaliteit aan het huidige land en de huidige samenleving.”

Shadid heeft een ‘7-punten plan’:

• ga voor inclusiebeleid in plaats van uitsluiting: creëer een wij-gevoel
• definieer het Nederlanderschap anders, niet meer op basis van herkomst
• ga (modern) racisme strenger tegen
• bestrijd sociaal-economische achterstand
• vermijd culturalisering en etnisering
• wijs anti-islamisme openlijk af
• bevorder interculturele expertise

Stem of voeg toe aan:  

Anti-moslimsentimenten vormen een ernstig probleem in Europa. Te veel Europeanen geloven dat een religieuze identiteit integratie tegenwerkt, terwijl de meeste moslims zich juist sterk identificeren met het stad en het land waarin zij wonen.

Dat stelt het Open Society Institute (OSI) in een vandaag verschenen rapport (pdf). Het rapport is onder meer gebaseerd op tweeduizend diepte-interviews met mensen in elf Europese steden, waaronder Amsterdam en Rotterdam.

Hoewel de meeste moslims al jarenlang in Europese steden wonen, hebben velen te maken met discriminatie en argwaan van autochtone bevolkingsgroepen, aldus OSI. Volgens de stichting toont het rapport echter hoezeer uiteenlopende bevolkingsgroepen dezelfde behoeftes en bezorgdheden vertonen. ,,Het enige waarin zij verschillen, is de manier waarop zij door anderen worden behandeld en waargenomen.”

De OSI pleit in zijn rapport voor maatregelen op regionaal, nationaal en Europees niveau om religieuze discriminatie tegen te gaan. ,,Europa moet haar beloften van een open en inclusieve samenleving waarmaken”, stelde Nazia Hussain van OSI.

Stem of voeg toe aan: