De vooruitzichten voor de Klimaattop in Kopenhagen zijn niet goed. De kansen voor een alomvattend akkoord zijn klein. Minister Koenders maakt zich ernstige zorgen: “Het zou een ongelofelijke blunder zijn als er geen akkoord komt”.
Toch is volgens ‘klimaatpaus’ Yvo de Boer succes mogelijk. In het Nederlands Dagblad van 13 november zegt hij: “Het wordt ongelooflijk moeilijk, maar ik ben er nog steeds heilig van overtuigd dat een politiek akkoord mogelijk is. Er moeten drie piketpalen worden geslagen: ambitieuze reductiedoelstellingen voor de industrielanden, helderheid van China en India wat zij gaan doen en er moet geld op tafel komen. Het zal dan nog een halfjaar tot maximaal een jaar duren om de details uit te werken tot een verdrag.” De bal ligt bij de Verenigde Staten, waar een klimaatwet die een reductie in broeikasgassen van 17% in 2020 voorschrijft in de maak is. Volgens De Boer kan Obama in Lopenhagen aangeven welke kant het opgaat.
De Europese Commissie presenteerde op 12 november cijfers waaruit blijkt dat de totale CO2-reductie in de EU sinds 1990 in 2012 op 11,5 procent zal uitkomen. De afspraak in Kyoto was 8 procent. De Volkskrant kopt dan ook dat de “EU slaagt voor eerste examen in CO2-reductie”. Eurocommissaris Stavros Dimas van Milieu is tevreden en spreekt van “een belangrijk en tijdig signaal voor de klimaatonderhandelingen in Kopenhagen”.
De positieve trend in Europa lijkt te worden bevestigd in een rapport van de Universiteit van Bristol. Onderzoek van professor Wolfgang Knorr lijkt te suggereren dat de aarde meer CO2 absorbeert dan wordt gedacht. Uitstoot en absorptie van CO2 lijken elkaar in evenwicht te houden, stelt Knorr op basis van historische gegevens. Hij stelt vast dat de verhouding tussen de hoeveelheid CO2 die in de lucht is uitgestoten en de hoeveelheid CO2 die geabsorbeerd wordt, ongeveer gelijk is gebleven sinds 1850. Nochtans is de hoeveelheid uitgestoten CO2 in die periode spectaculair gestegen, van 2 miljard ton per jaar in 1850 tot 35 miljard ton per jaar vandaag.
De negatieve berichten en feiten over de staat van het klimaat blijven echter toenemen. Uit onderzoek van de Universiteit Utrecht blijkt dat het ijs op Groenland sneller verdwijnt. Gletsjers smelten meer dan gemiddeld, maar de compensatie in de vorm van extra sneeuwval is weggevallen. Het netto ijsverlies wordt ieder jaar groter. Onderzoeker Michiel van den Broeke zegt in Trouw: “Eigenlijk is er dus sinds 2000 geen 750, maar ongeveer 2000 miljard ton ijs extra gesmolten. Dat is tot nu toe grotendeels gecompenseerd, maar we zien nu dat de neerslag weer terug is op het niveau van vóór 1996. Dat is pas sinds twee, drie jaar zo, en dus te kort om vast te kunnen stellen of dat zo blijft. Maar je ziet aan de grafiek wel dat de smeltbalans sindsdien een forse duik heeft gemaakt. Daarnaast is het onzeker hoe lang de ijskap koud genoeg blijft om zoveel smeltwater te herbevriezen. Als ook die compensatie wegvalt, gaat het hard.”
Yvo de Boer is duidelijk over klimaatsceptici: “Ik geloof niet dat klimaatsceptici nog een factor van belang worden. Er is ook een vereniging die denkt dat de aarde plat is en ik kom in Amerika mensen tegen die denken dat de overheid klimatverandering verzint om geld uit de zakken van burgers te kloppen. Ik zou die mensen een emmertje zand willen geven, zodat ze overal en altijd hun kop in het zand kunnen steken.”