Bij ontwikkelingssamenwerking moeten we altijd rekening houden met ‘people, profit’ en – niet te vergeten – ‘planet’. Staatssecretaris Knapen sprak daarover woensdag met vertegenwoordigers van het Institute for Environmental Security, IUCN NL en Wetlands International namens een aantal internationaal georiënteerde milieuorganisaties.

‘Het is altijd zaak om ook voor het welzijn van mensen en economische ontwikkeling rekening te houden met natuurlijke hulpbronnen en milieu’, aldus Knapen. ‘De Rio+20-top komt eraan. Daar zal Nederland zich sterk maken om duurzaamheid beter te verankeren in de mondiale ontwikkelingsstrategie.’

De staatssecretaris richt de Nederlandse inzet in ontwikkelingslanden op vier thema’s: veiligheid en rechtsorde, water, voedselzekerheid, en seksuele en reproductieve gezondheid en rechten. Met name bij programma’s voor water en voedselzekerheid speelt het milieu een belangrijke rol.

Ben Knapen, staatssecretaris Buitenlandse Zaken, ontving begin november een prioriteitenlijst uit handen van Louise Fresco, voorzitter van het Nationaal Platform Rio+20, als inbreng van het Nederlandse maatschappelijk middenveld voor de VN-duurzaamheidsconferentie Rio+20 in juni 2012.
 
Knapen is verantwoordelijk bewindspersoon voor het Nederlandse internationale duurzaamheidsbeleid. De prioriteiten kwamen tot stand door inbreng van Nederlandse NGO’s, bedrijven, onderzoekers, jongeren en individuen. Ze zijn inspiratiebron voor een groene economie, noodzakelijk voor een duurzame toekomst.
 
Rio+20 vindt plaats precies 20 jaar na de Earth Summit in Rio de Janeiro. Hoofdthema’s zijn groene economie en het versterken van institutionele kaders. Alle landen in de wereld zijn bezig om hier een inspirerende bijdrage aan te leveren. In Nederland is hiertoe het onafhankelijk Nationaal Platform Rio+20 (NPRio+20) opgericht. Dit platform beoogt vanuit verschillende maatschappelijke geledingen, een concrete bijdrage te leveren aan de conferentie in Rio de Janeiro van volgend jaar. Het vrijdag overhandigde document stuurt het platform NPRio+20 zelf naar de VN-conferentie. Daarnaast werkt het platform aan aanbevelingen voor de Nederlandse regering.
 
Debatten tijdens bijeenkomsten en via sociale media resulteerden in een lijst van achttien versnellers voor duurzame ontwikkeling. “Met deze prioriteiten voor een duurzame toekomst laten we zien aan de Verenigde Naties welke concrete bijdrage Nederland kan leveren’’, aldus Louise Fresco. “Deze week, tijdens de Dag van de Duurzaamheid, laten we Nederland zelf zien wat mogelijk is en wat we al doen. Dat is veel meer dan de meeste mensen zelf beseffen.’’
 
Naast prioriteiten voor individuele sectoren zijn er aanbevelingen op sociaal/cultureel en economisch gebied. Voorbeelden zijn: economie heruitvinden, belastingen vergroenen, wettelijke basis voor duurzame ketens, kringlopen sluiten, dialoog stimuleren, duurzaam onderwijs, duurzame technologieën inzetten en duurzame educatie.
 
Staatssecretaris Knapen: ‘Het is goed dat een zo brede vertegenwoordiging uit de samenleving zich buigt over verduurzaming en betrokkenheid bij de vergadering van de Verenigde Naties toont. Ik ga nu nog niet in op de inhoud. Ik wacht eerst uw aanbevelingen voor het kabinetsstandpunt van de Nederlandse regering af. Deze hoop ik spoedig tegemoet te zien.’

In de interviewserie ‘Is het einde van MVO in zicht’ had Duurzaamnieuws ditmaal een gesprek met Ton van Rooijen, voormalig docent business innovatie aan Nyenrode Business Universiteit en expert op het gebied van ‘greenpimpen’ en oprichter en mededirecteur van MVOkoploper Go-Greener.

Wat zou u nu doen als er geen MVO was?

Precies hetzelfde wat we nu doen: bewuster leven door te consuminderen. 
En zo zelf bijdragen aan een houdbare samenleving die meer in baans is. De marsrichting voor ons hierbij is: decentraal en groen. Dat betekent steeds minder afhankelijk zijn van overheden en gevestigde marktpartijen. Dus meer vrijheid. En dat realiseren we met onze eetbare tuin, eigen kippen, onze zelf opgewekte groene stroom, verwarming met onze houtkachel, zelf composteren van ons keuken- en tuinafval, hergebruik door kringloopwinkels en/of marktplaats, geen eenmalige plastic boodschappentasjes meer, geen E stoffen in ons voedsel, zelf broodbakken etc. 
Eigenlijk niets nieuws onder de zon. Onze (groot)ouders deden dat altijd al. 
Iedereen kan dat. Jong geleerd, later gedaan.

Is anno 2011 MVO een vanzelfsprekendheid geworden?
MVO en duurzaam was er altijd al. En de term duurzaam suggereert iets anders dan het is. ’Natuurzaam’ is misschien een beter begrip. De natuur is een onuitputtelijke inspiratiebron die we kunnen gebruiken om een meer houdbare samenleving te bewerkstelligen.
Weet je niet hoe je zelf ‘’natuurzaam’’ zou kunnen ondernemen? Ga de natuur in en vraag hoe zij dat doet. Als je daarvoor openstaat en er oog voor hebt, dan krijg je de antwoorden gewoon aangereikt. Gratis advies.

Een spaarlamp indraaien, vindt u dat ook MVO?
De tijd van ’’MVO dat doe je zo’’ is definitief voorbij. Bewuster gaan leven en daarmee bijdragen aan een houdbare samenleving doet ieder op zijn/haar manier, tempo en binnen de gegeven mogelijkheden.
Vertrekpunt daarbij voor mij is: zelf doen wat ik in de wereld veranderd zou willen zien. Dus geen ‘’vérplas-wedstrijd’’, certificering of be(ver)oordeling van MVO initiatieven, maar zelf doen en ervaring opdoen gevoed vanuit je eigen overtuiging/passie. Vier de resultaten die je zo bereikt met elkaar. Want met elkaar steeds meer Groen Doen werkt aanstekelijk en is cool. 
Dat geeft Pleasure. En daarmee krijgt de bedachte MVO term: People, Planet, Profit weer extra schwung.

Kunt u aan uw nichtje van 10 uitleggen wat MVO is? Hoe doet u dat dan?
Ik neem haar mee naar onze groentetuin, waar ze zelf gratis boodschappen kan doen voor het eten van vanavond. Ik laat haar de kippeneieren uit het leghok halen en ze geeft de kippen te eten met de kliekjes die we van de vorige dag over hebben. Kippepoepjes gaan in de kompostton.
Groente en eieren komen van het land en de kip en niet van AH. En bemeste kompost dat maak je zelf. En elektriciteit om je mobieltje, Ipod, Ipad of Play-station mee op te laden? Die maak je ook gewoon zelf op onze home trainer met aangesloten accu. Even trappen en direct resultaat. Dat is all-in one Natuurzaam: Gezonde voeding en Beweging en dat spelenderwijs.

In 2012 beleven we het einde van MVO. MOO ( Maatschappelijk onverantwoord ondernemen) wordt strafbaar. Wensdroom of gruweldroom?
Met het vingertje naar elkaar wijzen wat mag en niet mag dat is passe. Dat is oud denken / handelen. Beter is denk ik aan iedere organisatie en burger de vraag voor te leggen wat zij zichtbaar en aantoonbaar hebben bijgedragen aan een meer houdbare samenleving. Geen enkele organisatie kan zich permitteren in 2012 het antwoord hierop schuldig te blijven. Dan tel je als bedrijf ineens niet meer mee en ben je out of business. Niemand die je producten nog wil kopen of voor je zou willen werken. Niet natuurzaam ondernemen is not done en probleem lost zich zo vanzelf op.

Wat is uw groenste uitdaging voor 2012?
100% selfsupporting zijn met onze eigen groene opgewekte stroom, verwarming, watervoorziening, eigen biologisch gekweekt voedsel en geen afval meer. 
Voor 2013: groen tanken thuis.
Kortom steeds groener doen met behoud van comfort tegen aanmerkelijk lagere kosten. (geen BTW, geen accijns, geen prijsverhogingen, geen CO2 taks, geen ECO Tax) 
Je eigen Groen met minder Poen! Wat een vrijheid!

.

Net als olie in de 20e eeuw, zou water wel eens DE basisbehoefte kunnen worden waar het in de 21ste eeuw om gaat draaien. Mensen zijn sinds de vroegste dagen van de beschaving afhankelijk geweest van de toegang tot water, maar met de 7 miljard mensen die nu op de Aarde leven en de exponentieel groeiende verstedelijking en ontwikkeling, groeit de vraag naar water als nooit tevoren.

“Watergebruik is in de vorige eeuw toegenomen met meer dan twee maal de groeisnelheid van de bevolking”, zei Kirsty Jenkinson, van het World Resource Institute, een denktank uit Washington. Het gebruik van water zal naar verwachting tussen 2007 en 2025 in de ontwikkelingslanden met 50 procent toenemen, en met 18 procent in ontwikkelde landen. “Veel van het toegenomen gebruik vindt plaats in de allerarmste landen waar steeds meer mensen van het platteland naar de steden trekken”, zei Jenkinson in een telefonisch interview.

De gevolgen van de klimaatverandering in deze eeuw – meer ernstige overstromingen, droogtes en veranderingen als gevolg van wijzigingen in neerslagpatronen- zullen waarschijnlijk de armste mensen het eerst èn het zwaarst treffen. Daarmee hebben we een enorme uitdaging in handen”, aldus Jenkinson. Zal er genoeg water zijn voor iedereen, vooral als bevolking -zoals voorspeld- naar 9 miljard blijft groeien, halverwege deze eeuw?

“Er is veel water op Aarde, dus zullen we niet gauw zonder zitten”, zegt Rob Renner, executive director van de Water Research Foundation in Colorado.
”Het probleem is dat 97,5 procent van het water zout is en … van de resterende 2,5 procent zoet water is tweederde deel bevroren. Er staat de wereld dus niet veel zoet en vloeibaar water ter beschikking”.

“Slechts 8 procent van de zoetwatervoorraad van de planeet gaat naar huishoudelijk gebruik ,ongeveer 70 procent ervan wordt gebruikt voor irrigatie, en 22 procent in de industrie”, zei Jenkinson.

Droogtes en onvoldoende regenval dragen bij aan wat bekend staat als het waterrisico, en dat slaat ook op overstromingen en vervuiling. “Wat nodig is” zei Jenkinson, “is integraal waterbeheer dat rekening houdt met wie welk soort water nodig heeft, evenals hoe en waar dat water het meest efficiënt kan worden gebruikt”.

“Water gaat snel een beperkende factor in ons leven worden”, zegt Ralph Eberts, executive vicepresident van Black & Veatch, een technisch bedrijf met een omzet van een 2,3 miljard dollar, dat watersystemen ontwerpt, en dat actief is in meer dan 100 landen. Hij zei dat hij een ‘herprioritering’ van middelen nodig vindt om de wateruitdagingen, die het gevolg zijn van het veranderende klimaat, en van de toenemende verstedelijking, aan te pakken.

Eberts’ bedrijf staat daar niet alleen in. Waterschaarste en waterstress – die ontstaan als de vraag naar water groter is dan het aanbod, of als de slechte kwaliteit van het water het gebruik ervan beperkt – hebben al toegeslagen in waterintensieve bedrijven en in waterbevoorradingsketens in Rusland en China en overal in het zuiden van de Verenigde Staten.

“De centrale rol die zoet water speelt in onze behoeften aan voedsel, brandstof, vezels, etc. is cruciaal geworden in onze overvolle, milieubewuste, maar overspannen wereld”, aldus Mindy Lubber directeur van de firma Ceres.

Het waterrisico is nu bijvoorbeeld al schadelijk voor een kledingfabrikant als The Gap, die zijn winstverwachting verlaagde met 22 procent, nadat droogte de katoenteelt in Texas aantastte .
Ook de onafhankelijke Franse gasproducent Toreador Resources zag zijn beurskoers met 20 procent dalen nadat Frankrijk “fracking” verbood, een methode om (schalie)gas te winnen, vooral vanwege bezorgdheid over de kwaliteit van het water die door toepassing van fracking wordt bedreigd.

Voedselreuzen Kraft Foods Inc., Sara Lee Corp., en Nestlé hebben prijsstijgingen aangekondigd om de hogere grondstoffenprijzen te compenseren, die het gevolg zijn van droogte, overstromingen en andere factoren.

Waterrisico is meer dan een zakelijke zorg. Internationale hulporganisaties zien een ramp aankomen voor mensen die slachtoffer kunnen worden van de toenemende droogte of van de stijgende onzekerheid over de watervoorziening.

In Oost-Afrika, bijvoorbeeld, zou een klimaatverandering wijzigingen met zich mee kunnen brengen in de temperatuur en de neerslag, waardoor het groeiseizoen zou verkorten en de opbrengsten zouden verkleinen van gewassen zoals maïs en bonen, waardoor, volgens een Oxfam-rapport, vooral kleine boeren en herders het zwaarst getroffen zouden worden.

Bron: Duurzaamheidsnieuws

Staatssecretaris Knapen van Buitenlandse Zaken heeft vandaag het advies van de Sociaal Economische Raad (SER) over ontwikkelingssamenwerking en bedrijfsleven in ontvangst genomen. Het advies was in maart 2011 door de staatssecretaris aangevraagd.

In het advies ‘Ontwikkeling door duurzaam ondernemen’ onderstreept de SER het belang van ontwikkeling van de private sector in ontwikkelingslanden als motor voor duurzame groei en werkgelegenheid. De SER adviseert de inzet op verbetering van het ondernemingsklimaat, marktwerking en markttoegang te intensiveren. Samenwerken met het bedrijfsleven is daarbij essentieel. Maar, zo benadrukt de SER, dan wel op basis van de principes van internationaal maatschappelijk verantwoord ondernemen (IMVO).

Staatssecretaris Knapen is blij dat het advies er is. ‘Mijn beleid is gericht op armoedevermindering door in te zetten op zelfredzaamheid en duurzame economische groei in ontwikkelingslanden. Dat kunnen we als overheid niet alleen, daar hebben we het bedrijfsleven, kennisinstellingen en het maatschappelijk middenveld hard bij nodig. Dit rapport helpt het bedrijfsleven bij duurzame economische ontwikkeling in ontwikkelingslanden te betrekken.’

Het advies werd unaniem aangenomen door de leden van de SER raad. Ook door het maatschappelijk middenveld werd het advies goed ontvangen.

Het advies sluit aan bij het beleid van Knapen, dat zich richt op de inzet van Nederlandse kennis en kunde om voedselzekerheid en toegang tot schoon drinkwater en goede sanitatie te bevorderen, bij te dragen aan de seksuele reproductieve rechten van vrouwen en zo armoede te doen verminderen.

De meeste voorstellen in het rapport van de SER worden positief ontvangen en zijn al vertaald in concrete beleidsstappen. Zo wordt samen met ontwikkelingsbank FMO geïnvesteerd in verbetering van de financiële dienstverlening aan ondernemers in ontwikkelingslanden. Het bedrijfsleven instrumentarium wordt vereenvoudigd. Een voorbeeld is de faciliteit Ontwikkelingsrelevante Infrastructuurontwikkeling (ORIO), waar de aanbesteding naar voren wordt gehaald. Daardoor verdwijnt de door de SER als kunstmatig gekwalificeerde scheiding tussen projectontwikkeling en –uitvoering. ‘Evenals de SER verwacht ik dat dit de betrokkenheid van het bedrijfsleven bij de realisatie van infrastructuurprojecten zal vergroten. Gegeven het belang van betrouwbare infrastructuur voor economische ontwikkeling ga ik ook mee in het verzoek van de SER om het toewijzingsbudget voor ORIO te verhogen,’ zegt Knapen. De staatssecretaris besloot onlangs het toewijzingsbudget van ORIO met EUR 40 miljoen per jaar te verhogen tot EUR 180 miljoen per jaar.
De formele reactie van de staatssecretaris op het SER advies zal volgen in een brief aan de Tweede Kamer later dit jaar.

D.R. Tucker, een freelance schrijver en blogger uit Dorchester, Massachusetts, V.S., publiceert veel op conservatieve, Republikeinse websites. Vanuit zijn politieke overtuiging vond hij dat “milieuactivisten gewoonweg linkse radicalen en anti-kapitalistische gekken” waren, schrijft Tucker op FrumForum. Totdat hij het boek Disconnect van Stanford University hoogleraar Morris Fiorina in handen kreeg. De twijfel over klimaatscepsis en milieuactivisten begon.

Op aanraden van vrienden las Tucker het vierde voortgangsrapport van de Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) uit 2007. Hij kon geen feiten vinden die zijn klimaatscepsis bevestigden. Het rapport meldt dat de 12 warmste jaren ooit gemeten liggen tussen 1995 en 2006, dat de afgelopen 40 jaar de zeespiegel jaarlijks gemiddeld steeg met 1,8 mm, en dat klimaatverandering een enrome impact heeft op planten- en dierenleven. “Daar is geen speld tussen te krijgen”, schrijft Tucker. De belangrijkste factor in deze veranderingen is de stijgende uitstoot van CO2, veroorzaakt door energieverbruik, transport en industrie. Met gevolgen voor natuur, voedselvoorzieninge, water, en de gezondheid van de mens zelf.

Tucker bekent dat door het lezen van het rapport hij de gevaren van klimaatverandering is gaan inzien. En dat politieke maatregelen niet kunnen uitblijven: “maatregelen die niet banen laten verdwijnen, maar levens zullen redden”. Hij stelt zichzelf de vraag of het mogelijk is om “én libertariër / conservatief  én milieubewust te zijn”.

Sindsdien leeft Tucker tussen teleurstelling en hoop. Teleurstelling dat veel van zijn politieke vrienden klimaatontkenners blijven, en hoop dat organisaties als ‘Republicans for Environmental Protection and Citizens Climate Lobby’ gedaan zullen krijgen dat de Amerikaanse politiek de noodzaak van milieubescherming en maatregelen om de CO2-uitstoot in te perken gaat inzien.

Overigens had Tucker ook te rade kunnen gaan bij politieke vrienden als Gordon K. Durnil en Rod Dreher, die beiden te boek staan als conservatief en environmentalists.

Vereniging Das en Boom, sinds kort heropgericht, meldt in haar laatste nieuwsbrief dat het op orde brengen van de overheidsfinanciën niet de reden zijn voor de bezuinigingen op natuur- en milieubeleid die staatssecretaris Bleker heeft aangekondigd.

“In Trouw liet staatssecretaris Bleker er nu voor het eerst geen twijfel meer over bestaan. De bezuinigingsplannen, die natuur onevenredig zwaar treffen, hebben wat hem betreft niets te maken met benodigde terugdringing van de staatsschuld.

Bleker: ‘Ik geef toe. Ik heb bewust de confrontatie gezocht. Ik heb zaken scherp neergezet. Toen ik voor het eerst met de begroting voor natuur werd geconfronteerd, wist ik dat er van pappen en nathouden geen sprake kon zijn, maar dat een complete heroriëntatie nodig was. De Ecologische Hoofdstructuur moet worden verkleind naar 600.000 hectares, we zien af van de corridors en we bezuinigen op het beheer. En ik zeg erbij: als ik geen bezuinigingsopdracht had gehad, was ik met dezelfde voorstellen gekomen. Het werd tijd.’

De consequenties:
• de 130.000 hectaren nieuwe natuur, broodnodig om de bestaande natuur te bufferen, te verbinden en te vergroten, komen er niet.
• de 129 natuurgebieden (voortvloeiend uit Europese verplichtingen) die al in Brussel waren aangemeld, worden geschrapt.
• de Staatsnatuurmonumenten (de meest strikt beschermde natuur van Nederland) worden allen vogelvrij verklaard.
• de verbindingszones tussen geïsoleerde natuurgebieden worden niet uitgevoerd. Indien provincies dan desnoods met eigen middelen alsnog proberen ze uit te voeren, zullen ze worden opgedragen om dat niet te doen en de gronden per onmiddellijke ingang terug te verkopen aan de boeren. Mochten ze volharden in hun pogingen nog iets van de Ecologische Hoofdstructuur te realiseren, dan dreigt Bleker het hele natuurbeleid weer naar de Rijksoverheid te trekken. Dit alles doet hij niet langer onder het mom van bezuinigingen maar omdat ‘het tijd werd’.
• een enorme teruggang in natuurkwaliteit en dierenleven door Blekers verzoek aan andere Europese lidstaten om samen internationale verdragen in ambitieniveau naar beneden bij te stellen. En om nota bene de lijsten van strikt beschermde en met uitsterven bedreigde dieren te verkleinen.
Hiermee heeft hij zelf zijn enige mogelijke verdediging dat het een centenkwestie is, hoe triest maar noodzakelijk, onderuit geschoffeld.”

De enorme boete die het Amerikaanse Chevron vorige week opgelegd kreeg, is uitvoerbaar. Dat zegt Juan Pablo Sáenz, een van de advocaten van de eisende partij. De Ecuadoraanse rechtbank veroordeelde het olieconcern tot het betalen van 9,5 miljard dollar voor zware vervuiling in het Amazonegebied. Maar Chevron is niet van plan te betalen.

“We zouden er niet blijven voor gaan als we er niet van uit gingen dat de kans op succes, op een schaal van tien, tien zou zijn”, zegt advocaat Juan Pablo Sáenz. “Veel mensen zeiden dat het nooit zou lukken, dat een Ecuadoraanse rechtbank nooit een vonnis zou vellen tegen een grote multinational.  Maar we hebben verscheidene opties en we krijgen advies van een Amerikaans advocatenkantoor, Patton Boggs LLP, experts in de uitvoering van dit soort straffen. We zijn er absoluut van overtuigd dat men dit kan uitvoeren omdat het rechtvaardig is.”

Bron: Dewereldmorgen

Voor de uitvoering van het vonnis kunnen de advocaten onder meer gebruik maken van het Verdrag over de Erkenning en Tenuitvoerlegging van Buitenlandse Scheidsrechtelijke Uitspraken. “Ecuador heeft dat ondertekend. Het gemakkelijkste zou zijn dat de uitvoering in een land gebeurt dat dit verdrag eveneens ondertekend heeft, omdat het proces dan sneller verloopt, maar in principe kunnen we ons tot elk land richten waar Chevron platformen, schepen of andere bezittingen heeft, en daar dan beslag op leggen tot Chevron de verplichting erkent die haar is opgelegd.”

Chevron gaat tegen de uitspraak in beroep en zegt dat het niet uitvoerbaar is. Het olieconcern heeft om te beginnen nog enkele beroepsmogelijkheden in Ecuador. Sáenz schat dat die niet langer dan een jaar kunnen aanslepen.
De advocaat gelooft ook niet dat een beroepsprocedure bij het Permanent Hof van Arbitrage in Den Haag kans maakt. “Ze proberen de zaak te behandelen alsof de Ecuadoraanse staat betrokken partij was, en dat is ze niet. Het is moeilijk voor te stellen dat het arbitragehof in Den Haag de Ecuadoraanse regering zou verzoeken om tussenbeide te komen in de gerechtelijke werking van het land. Het is belachelijk om dat te denken.”

De zaak tegen de Amerikaanse multinational werd aangespannen door een groep van inheemse slachtoffers. “Het grote verschil met gelijkaardige zaken is dat we rechtstreeks met de gemeenschappen werken”, zegt Sáenz. “We leggen ons uiteindelijk toe op de uitvoering van beslissingen die zij nemen en dat geeft ons kracht. En ook al duurt het vele jaren, ik ben er zeker van dat wij – en ik spreek dan voor de advocaten en vooral voor de gemeenschappen – het langer zullen volhouden dan onze tegenstanders.”

Oliemultinational Chevron is op 15 februari door een rechtbank in Ecuador veroordeeld voor de milieuramp die het bedrijf door jarenlange oliewinning in het regenwoud heeft veroorzaakt. De rechter legde het bedrijf een boete van 8,5 miljard dollar (6,3 miljard euro) op.

Meer dan 17 jaar lang hebben bewoners van het regenwoud – boeren en inheemse volken – processen tegen Chevron gevoerd. “De uitspraak van 15 februari is een overwinning,” zegt Emergildo Criollo, woordvoerder van het Cofánvolk die leeft in het noorden van Ecuador. “Maar ons gevecht stopt niet voordat Chevron verantwoordelijk is gesteld voor alle schade die het heeft aangericht in het Amazonegebied en daarvoor betaald.”

Opperrechter Nicolas Zambrano legde de boete van ruim 6 miljard op voor het moedwillig dumpen van ruim 70 miljard liter gifrig afvalwater in het kwestbare regenwoud van Ecuador. Daarnaast stelde rechter Zambrano, die in december vorig jaar nog juridisch dreigde vervolgd te worden door de advocaten van Chevron, een boete van ruim 6 miljard euro in het vooruitzicht als Chevron niet binnen 15 dagen publiekelijk excuses maakt voor de milieuvervuiling.

Kevin Koenig, coördinator van Amazon Watch voor het noordelijk Amazonegebied, noemt de uitspraak een fantastisch moment voor de duizenden Ecuadorianen die jarenlang gestreden hebben om Chevron verantwoordelijk te stellen voor de schade. “Deze uitspraak rechtvaardigt wat inheemse volken en lokale bewoners al decennia zeggen en waar ze onder lijden, namelijk dat Chevron boorde, dumpte en daarna vertrok zonder omkijken.”

Advocaten van Chevron kondigden echter direct na de uitspraak aan dat ze hoger beroep aantekenen. In een persverklaring schrijft Chevron dat het juridische systeem in Ecuador “corrupt” en “onwettig”. De advocaten van de oliemultinational hebben al aanklachten ingediend bij zes Amerikaanse rechtbanken en kondigden aan dat ze op drie continenten als het nodig is rechtszaken tegen de uitspraken te beginnen. Onder meer bij een tribunaal in Nederland! Een rechter in New York heeft vorige week al de opmerkelijke uitspraak gedaan dat iedere financiële aanklacht tegen Chevron waar ook ter wereld voor ten minste 28 dagen wordt geblokkeerd.

Analisten verwachten dat Chevron, dat vorig jaar 19 miljard dollar (14 miljard euro) omzette, de boete niet zal betalen. Het aandeel Chevron zakte dinsdag op de beurs van New York met 1 procent .

In 2050 kan alle energie wereldwijd volledig afkomstig zijn uit duurzame energiebronnen. Dit wordt aangetoond in een uitgebreide studie van AMO, OMA‘s research unit, uitgevoerd in samenwerking met het Wereldnatuurfonds en Ecofys. The Energy Report wordt vandaag gepresenteerd.

The Energy Report analyseert de ingrijpende gevolgen van de klimaatveranderingen en het broeikaseffect en schetst hoe tegen het jaar 2050 de energievoorziening wereldwijd voor 100% duurzaam kan zijn door fossiele brandstoffen geleidelijk te vervangen door duurzame energiebronnen zoals wind- en zonne-energie, aardwarmte, waterkracht en energie uit biomassa.

Het doel van het rapport is om overheden en bedrijven bewust te maken van de urgentie van de problematiek en hen ertoe te bewegen een duurzaam economisch systeem te realiseren.
Bij wereldwijde samenwerking en vergaande integratie van de internationale energie-infrastructuur, wegen de voordelen van het overschakelen op duurzame energiebronnen ruim op tegen de risico’s, aldus The Energy Report.

AMO’s bijdrage schetst een beeld van de geografische, politieke en culturele implicaties van een 100% duurzame energiehuishouding. AMO’s visie conceptualiseert een grenzeloze wereld waarin alle continenenten gelijkelijk toegang hebben tot duurzame energie.
De studie is vanuit AMO geleid door partner Reinier de Graaf en associate Laura Baird. Reinier de Graaf: “The Energy Report inventariseert voor het eerst de technische mogelijkheden voor een volledig duurzame energievoorziening in 2050 op wereldschaal. De toekomstige energiebehoefte is een universele kwestie die alleen wereldwijd kan worden opgelost. Deze studie biedt een nieuw perspectief.”