In Trouw kreeg Geert Wilders onlangs opnieuw een podium om zijn bekende riedel te verkondigen: de islam is een gewelddadige ideologie, die “streeft naar wereldheerschappij. Djihad is daarbij de plicht van elke moslim. Hoofddoel zijn de invoering van de sharia en het kalifaat. Om dat te bereiken mag geweld worden gebruikt en zijn leugens of bedrog jegens niet-moslims geoorloofd.” De politiek leider van de PVV schrijft onder de kop ‘Vandaag Mumbai, morgen Amsterdam’ dat “progressieve westerse media” zich krampachtig vastbijten “in holle termen als ’afscheidingsbewegingen’ en “het islamitische karakter van de terreur graag naar de achtergrond”laten verdwijnen.

Wilders gaat hier weer kort door de bocht. Historicus William Dalrymple schrijft in de Engelse krant The Observer dat “de connectie tussen de aanslagen in Mumbai en de onafhankelijkheidsstrijd in Kashmir steeds duidelijker wordt”. Dalrymple schrijft verder: “Het lijkt erop dat de terroristen leden waren van de Pakistaanse Lashkar-e-Taiba, waarvan de leider Hafiz Muhammad Sayeed openlijk zijn ideologie van haat kan verkondigen. De waarschijnlijk Pakistaanse oorsprong van de terroristen en de connecties met jihadi-groepen in Kashmir, laten zien dat de verschrikkelijke gebeurtenissen in de context moeten worden gezien van de desastreuze politiek van het Westen in de regio na 9/11. Het falen van de regering-Bush om de bevolking van Pakistan en Afghanistan voor zich te winnen en daarentegen veel moslims ervan te overtuigen dat het Westen vijandig is tegenover moslims, heeft geleid tot de catastrofe in Afghanistan waar de eens gehate Taliban opnieuw voor de poorten van Kaboel staan.”

De visie van Dalrymple wordt bevestigd door journalist Ahmed Rashid. In een interview met weekblad De Groene Amsterdammer zegt Rashid: “De regering-Bush draagt een enorme schuld voor het falen in Afghanistan. Daardoor heeft de Taliban-beweging voet aan de grond gekregen in Pakistan. Bush was niet geļnteresseerd in Afghanistan. Het ging hem om Irak. Het Westen komt er niet meer met het toezeggen van geld en extra militairen. We hebben een alomvattende strategie nodig. Elke oplossing begint bij het erbij betrekken van Afghanistans buurlanden – Pakistan, Iran, China en de Centraal-Aziatische republieken. Het is heel belangrijk dat de Taliban hun schuilplaatsen in Pakistan verliezen. Dat kan alleen door het grensgebied te ontwikkelen. Eindelijk hebben we nu, na de militaire regering van Musharraf, weer een burgerlijke regering die zeer anti-Taliban is. Hopelijk is dat het begin an iets positiefs. Het waren de Amerikanen die de krijgsheren macht gaven. Ze hielpen hen hun legers weer op te bouwen. De Amerikanen deden net of ze kampioenen waren van de democratie, maar jarenlang lieten ze Karzai’s regering stikken. Omdat ze hun troepen nodig hadden in Irak, gebruikten ze de krijgsheren en hun misdadige milities om jacht te maken op de Taliban en al-Qaeda. Dat is misschien wel de grootste fout geweest van de Amerikanen. Gedurende drie, vier jaar waren de krijgsheren machtiger dan Karzai in Kabul, terwijl hij de gekozen president was en zij de boeven.” Onderhandelen is geen wondermiddel en het is zeker niet de uiteindelijk oplossing, meent Rashid. “Meer geld, meer ontwikkeling, meer troepen, minder luchtaanvallen, een einde aan de Pakistaanse steun voor de aliban en regionale afspraken. Dan pas kun je praten.”

Dalrymple schrijft ook dat door de onderdrukking van Kashmir, India “een gehele generatie van ontwikkelde, boze middenklasse moslims aan de jihadi’s heeft uitgeleverd”. De terroristen in Mumbai “waren niet de arme, in madrassa’s opgeleide Pakistanen afkomstig uit dorpen, maar boze en goed opgeleide middenklasse jongeren,” aldus Dalrymple.

Uit een onderzoek van Gallup blijkt dat moslims niet kansarme mensen zijn die leven aan de onderkant van de samenleving, maar dat zij leven in bovengemiddelde welstand. Hun drijfveren zijn vooral politiek en economisch, en minder religieus gemotiveerd. Volgens de criteria van Gallup is zeven procent van de ondervraagden extremist. De Amerikaanse islamdeskundige John Esposito zegt in Trouw dat we ons over die zeven procent zorgen moeten maken: “Je hebt het over vele miljoenen mensen. Een aantal daarvan kan echt terrorist worden.”

Toch is Esposito optimistisch. Hij maakte de veranderingen in zijn eigen katholieke kerk mee en herkent bij de huidige moslims verschijnselen die eerder bij de katholieken optraden, zoals hoog opgeleide leken die steeds mondiger en steeds minder bereid zijn om klakkeloos het gezag van geestelijken te aanvaarden.

Dit bericht is geplaatst op maandag, december 8th, 2008 at 15:56 in de categorie Culturen, Discriminatie, Politiek, Religie. Je kan reacties op dit bericht bijhouden door middel van de RSS 2.0 feed. Reacties zijn momenteel niet mogelijk, maar je kan een trackback plaatsen vanaf je eigen site.